کتاب التوحید از معتبرترین منابع حدیثی به شمار میرود و علمای شیعه به آن توجه داشته و در آثار بعدی به روایات آن استناد شده است. التوحید، کتابی روایی درباره اعتقادات شیعه به زبان عربی است. موضوع اصلی کتاب، توحید از نظر شیعه است که مباحث و موضوعات مرتبطی مانند صفات ثبوتی و سلبی، ذاتی و فعلی و نسبت آنها با ذات الهی و حدوث و قدم و قضا و قدر و جبر و تفویض در کتاب مطرح شده است. نویسنده این کتاب محمد بن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی مشهور به شیخ صدوق (۳۰۵ ـ۳۸۱ق.)، از علمای بزرگ شیعه در قرن چهارم هجری قمری است. تاریخ دقیق تولد وی معلوم نیست اما پس از ۳۰۵ق. بوده است. مدفن شیخ صدوق در ری است. وی را بزرگترین محدّث و فقیه مکتب حدیثی قم به شمار آورده و حدود ۳۰۰ اثر علمی به او نسبت دادهاند که بسیاری از آنها امروزه در دسترس نیست. علاوه بر این کتاب، کتاب من لایحضره الفقیه از کتب اربعه شیعه، معانی الاخبار، عیون الاخبار، الخصال، علل الشرائع و صفات الشیعة از آثار اوست. از مشهورترین شاگردان وی سید مرتضی، شیخ مفید و تلعکبری را می توان نام برد. به گفته شخ صدوق، انگیزه تألیف کتاب، پاسخ به تهمتهای مخالفان درباره اعتقادات شیعه بوده است.