بخش بزرگی از محاورات عادی اجتماع را شایعه پراکنی تشکیل می دهد. در گپ های روزمره با دوستان، شایعات و غیبت های فراوانی را پخش می کنیم و می شنویم. اینها زمانی بی اساس و گاهی مبتنی بر واقعیت اند. شایعات بی محتوا معمولاً مطالب تأیید نشده ای هستند که هدفی جز پر کردن وقت، در صحبت با دوستان، ندارند. وقتی موضوع شنیده شده را به دیگران منتقل می کنیم، ممکن است منظوری بیش از آنچه که در یک «صبح به خیر! روز خوبی است، این طور نیست؟» نهفته است، نداشته باشیم.