تشیع چند رکن دارد : ۱. معرفت امام ۲. محبت امام ۳. متابعت و ملازمت با امام دوست داشتن امام به تنهایی برای شیعه بودن کافی نیست بلکه باید امام را دوست داشت و از او تبعیت کرد. امام هادی (ع) در زیارت جامعه ی کبیره می فرمایند که کسی که از شما ائمه (ع) دل بکند، از دین خارج است و کسی که ملازم شماست به شما ملحق خواهد شد و البته کسی که حق شما را به جا نیاورد نابود خواهد شد. نگاهی به تاریخ نشان می دهد که قیام امام حسین (ع) نیز نمونه ای روشن بر این امر بود. هر کس عملی غیر عمل امام انجام دهد نابود می شود و ملازمت با امام در هر شرایطی انسان را نجات خواهد داد. تنها کسانی که وارث علم کتاب هستند می توانند پیشرو باشند و ما فقط باید تابع آنها باشیم. از صدر اسلام تا زمان امامت امام علی (ع) و فرزندانش، همواره کسانی بودند که به خوبی مفاهیم معنوی را می فهمیدند و درک می کردند اما چون با امام خود همراه نبودند، نتوانستند عاقبتی خوش داشته باشند و حالا نام و نشانی از آنها وجود ندارد. امروز نیز ما نیاز به همراهی با امام زمان (عج) داریم و اگر همراه نشویم نابود خواهیم شد.