آیا اوبونتو واقعا سرزمین موعود پناهجویان ویندوزی است؟

به گزارش سافت‌گذر به نقل از فارنت؛ طرفداران و انجمن‌های توسعه دهنده اوبونتو نیز از جمله گروه‌هایی هستند که همواره برای تغییر این شرایط کوشیده‌اند.البته این تلاش چیزی در حدود ۹ سال طول کشیده و نتایجی نیز به دنبال داشته است.به عنوان نمونه، این تلاش‌ها باعث شده تا اوبونتو به عنوان محبوب‌ترین توزیع لینوکس برای دسکتاپ و پی سی شناخته شود.اما آیا این نتیجه بدان معناست که کاربران می‌توانند از این سیستم عامل به عنوان جایگزینی برای ویندوز بهره ببرند؟

نصب و راه‌اندازی سیستم عامل

نصب این سیستم عامل در گذشته بسیار سخت و طاقت‌فرسا بود. فرآیند نصب بسیار پیچیده بود و کاربر مجبور بود مراحلی شامل استفاده از خط فرمان و حتی استفاده از فایل‌های ایمیجی که خاص بودند را تجربه کند. اما با تلاش بسیار، این مشکلات تا حدود زیادی مرتفع گردیده است. دانلود این سیستم عامل از سایت اوبونتو بسیار ساده است. دو نسخه از این سیستم عامل در سایت اوبونتو قرار گرفته است. نسخه اول دارای قابلیت‌های فراوان و جدید و نسخه دیگر برای کاربرانی تولید شده که پشتیبانی بلند مدت را خواستارند. هر دو نسخه نیز برای سیستم‌های ۳۲ و ۶۴ بیتی موجودند.

اوبونتو برای ایجاد دی وی دی یا فلش مموری‌های با قابلیت بارگذاری خودکار به نرم افزارهای جانبی نیازمند است اما راهنماهای موجود در این سایت بسیار کاملند و شما را به قسمت دانلود این برنامه‌ها رهنمون خواهند کرد. کسانی که نمی‌خواهند از طریق دیسک‌های راه انداز نسبت به نصب این سیستم عامل اقدام کنند نیز می‌توانند از نصب کننده مخصوص ویندوز استفاده کنند یا دی وی دی نصب را با پرداخت حدود ۱۰ دلار سفارش دهند.
فرآیند نصب به زمانی در حدود ۲۰ دقیقه نیاز دارد. اما مراحل نصب بسیار ساده است. مشابه ویندوز، اوبونتو نیز به طور خودکار سخت افزارهای سیستم شما را شناسایی و درایورهای آن‌ها را نصب خواهد کرد. دیتابیس درایورها بسیار وسیع اما پشتیبانی همچنان در ردیف بعد از ویندوز قرار دارد. پیدا کردن درایور برای سخت افزارهای قدیمی‌تر بسیار مشکل و در برخی موارد غیرممکن است.

نرم افزارهای مرتبط

نرم افزارهای پایه در هر دسته‌ای هم در ویندوز و هم در اوبونتو وجود دارند و همان‌طور که انتظار دارید، این نرم‌افزارها بر روی سیستم عامل اوبونتو به رایگان در اختیار کاربران قرار خواهند گرفت. مشهورترین این نرم‌افزارها عبارتند از: LiberOffice,Firefox و Thunderbird.
در سال ۲۰۰۹ اوبونتو مرکز نرم‌افزاری را برای دانلود برنامه‌های لینوکس مانند Cleamentine,GIMP و VLC Media Player اضافه کرد اما کیفیت این نرم‌افزارها بسیار متغیر است. برنامه‌های مدیریت ایمیل مانند Thunderbird توانایی رقابت با دیگر برنامه‌های موجود برای سیستم عامل‌هایی مانند ویندوز را دارند.
LiberOffice نیز بسیار مبتکرانه به نظر می‌رسد و محیط کاربری ساده‌ای دارد اما پشتیبانی آن از فرمت‌های مختلف همچنان جای کار دارد. برنامه‌های دیگری که برای تنظیمات خاص بر روی عکس‌ها در نظر گرفته شده‌اند مانند GIMP و GNU بسیار قدرتمندند اما برای کاربران آماتور کمی گیج‌کننده به نظر می‌رسند.

نداشتن برنامه‌هایی شبیه آنچه در سیستم عامل ویندوز استفاده می‌کنیم مدت‌هاست که مشکلی اصلی برای لینوکس به حساب می‌آید. اوبونتو با افزایش برنامه های موجود در پایگاه برنامه‌ها سعی در برطرف نمودن این مشکل داشته اما در برخی موارد نیاز به استفاده از برنامه های شبیه ساز ویندوز داریم که استفاده از این برنامه‌ها نیز گیج کننده است.

برنامه‌های تحت وب، می‌تواند نجات‌دهنده این سیستم عامل باشد. شاید LiberOffice، متفاوت از مایکروسافت آفیس به نظر برسد اما Google Docs در ویندوز و لینوکس دقیقا مشابه است. این موضوع برای برنامه‌هایی مانند WordPress,Dropbox,Feedly و… نیز صادق است.

رابط کاربری ساده

اوبونتو تا حدودی متفاوت از ویندوز و مک به نظر می‌رسد. به جای قرار داردن نوار ابزار یا نوار دسترسی در قسمت پایین صفحه نمایش، لیستی از برنامه‌ها در قسمت سمت چپ صفحه نمایش قرار گرفته‌اند. از این نوار می‌توان برای اجرای همزمان چندین برنامه یا سوئیچ کردن بین برنامه‌ها نیز بهره برد. کاربران حرفه ای تر در این قسمت می‌توانند از میانبرهای صفحه کلید بدین منظور استفاده کنند. سوای این قسمت، المانهای اصلی اوبونتو برای کاربرانی که از ویندوز به سمت این سیستم عامل مهاجرت کرده‌اند زیاد عجیب نخواهد بود.

البته برخی از آیکون‌ها در جایی که کاربران انتظار آن را دارند قرار نگرفته است و ساختار فایل‌های سیستم عامل نیز تغییراتی را به خود دیده است. برای کاربرانی که سریعا خود را با نرم افزارهای جدید تطبیق می‌دهند زمان چند روزه و برای دیگران شاید یکی دوهفته زمان نیاز است تا به طور کامل با آن آشنا گردند.

عدم وجود قابلیت‌هایی خاص!

در طول چنددهه، ویندوز به سیستم عاملی تبدیل شده که اکثر کاربران از آن استفاده می‌کنند و یکی از دلایل این امر، قابلیت‌های بی‌شماری است که در طول سال‌ها به آن افزوده شده که البته برخی از آن‌ها در اوبونتو نیز وجود دارد.
قابلیت‌های مهم مانند مدیریت پیشرفته بر میزان مصرف انرژی، پشتیبان‌گیری از فایل‌ها، کنترل والدین بر فرزندان به طور پیش فرض در رابط کاربری این سیستم عامل گنجانده نشده‌اند اما با تنظیماتی خاص و یا بعضا نصب برنامه‌های جانبی می‌توان چنین قابلیت‌هایی را نیز به سیستم عامل افزود. به عنوان مثال، عدم وجود قابلیت مدیریت مصرف انرژی برای لپ‌تاپ‌ها، مشکلی حاد محسوب شده تا آنجایی که در بررسی‌ها، لپ تاپ‌های مجهز به اوبونتو عمر شارژ باطری بهتری از خود در هنگام استفاده از ویندوز به ثبت رسانده‌اند.

در قسمت پشتیبانی از صفحه نمایش‌های لمسی نیز، نسخه لمسی از این سیستم عامل در حال توسعه برای گوشی‌های هوشمند و تبلت‌ها است اما این نسخه هنوز به طور رسمی منتشر نشده است. به نظر می‌رسد ویندوز ۸ هنوز گزینه مناسب‌تری برای کاربرانی است که از سیستم‌هایی با صفحه نمایش‌های لمسی استفاده می‌کنند.

سخن پایانی

اوبنتو سیستم عاملی کارا و جذاب است. قابلیت‌های کمی وجود دارند که این سیستم عامل از آنها بی‌بهره است و در برخی موارد عملکرد این سیستم عامل از ویندوز نیز بهتر است. به عنوان مثال پایگاه برنامه‌های این سیستم عامل، سریعا کاربر را به برنامه مورد نیازش رهنمون می‌سازد. برای برخی کاربران سخت‌گیر، اوبونتو با اما و اگرهایی می‌تواند جانشین سیستم عامل ویندوز شود.

این اما و اگرها عبارتند از: پشتیبانی لازم از سخت‌افزارها، عدم نیاز به سیستم پیشرفته مدیریت باتری و مصرف انرژی و نهایتا عدم نیاز ضروری به برنامه‌هایی مانند مایکروسافت آفیس.
نصب این سیستم عامل بسیار ساده بوده و به همین جهت بد نیست برای یک بار هم که شده استفاده از آن را تجربه کنید اما استفاده روزمره از این سیستم عامل کمی مشکل است زیرا مواردی وجود دارند که دسترسی و اجرای آنها در اوبونتو به راحتی ویندوز نیست.

مطمئنا کاربران زیادی وجود دارند که نمی توانند با شرایط یادشده کنار بیایند و دقیقا به همین دلیل، این سیستم عامل نتوانسته همپای سیستم عامل ویندوز مایکروسافت پیشرفت کند. برای کاربران زیادی، اوبونتو تنها به گزینه‌ای تبدیل شده که از آن می‌توان در کنار ویندوز استفاده کرد نه گزینه‌ای برای جایگزینی ویندوز.