فناوری ساخت تلفنهای هوشمند به شکلی حیرتآور در حال پیشرفت است.
وقتی نسل دوم شبکه تلفنهمراه اجرایی شد، امکان ارسال پیام کوتاه برای
بسیاری از افراد شگفتآور و هیجانانگیز بود. اما امروز با گذشت چند سال از
آن دوران، میتوانیم با گوشی هوشمند خود حرف زده و آخرین وضع آب و هوا را
بخواهیم یا فیلمی با کیفیت HD گرفته و بسرعت آن را روی اینترنت به اشتراک
بگذاریم.
بببه گزارش سافتگذر به نقل از فن آوری اطلاعات ایران، گوشی های همراه امروزی نسبت به انواع نخستین خود از صفحات بزرگ تر
و پردازنده های قوی تری برخوردارند و هر کاربر می تواند انبوهی از برنامه
های کاربردی را برای خود تهیه کند. حال پرسش اینجاست که با وجود این همه
پیشرفت، سازندگان گوشی های هوشمند در آینده به دنبال چه فناوری هایی خواهند
بود. شاید افزایش مدت کارکرد باتری، امنیت بیشتر، صفحات انعطاف پذیر و
همسویی هر چه بیشتر فناوری همراه با نیاز انسان را از اصلی ترین تغییراتی
دانست که در آینده در حوزه صنایع تلفن های هوشمند شاهد خواهیم بود.
مدت کارکرد باتری
گوشی های هوشمند امروزی قابلیت انجام طیف گسترده ای از کارها را دارند.
انبوهی از نرم افزارها در بازار موجود است و هر فرد بنا به سلیقه خود می
تواند یک گوشی با سخت افزار مد نظر تهیه و انواع برنامه های دلخواه خود را
روی آن نصب کند.
اما آیا می توان کسی را پیدا کرد که از مدت کارکرد باتری گوشی هوشمند
خود راضی باشد؟ خیلی مهم نیست که گوشی شما چه قیمتی دارد و کدام شرکت ساخته
است، زیرا به احتمال زیاد، شما هم دل خوشی از دوام شارژ باتری آن ندارید.
این که باید در شرایط مختلف، شارژر گوشی همراهمان باشد، شاید چندان خوشایند
نباشد. از آنجا که باریک تر و سبک تر بودن گوشی های جدید از اصلی ترین
ویژگی آنها محسوب می شود، نمی توان حجم باتری را بیش از این افزایش داد.
به همین دلیل برای طولانی تر کردن عمر باتری ها باید به فکر راه حلی
دیگر بود. دو راهبرد اصلی برای این منظور موجود است: نخست آن که باید میزان
مصرف انرژی نرم افزارها و نیز پردازنده گوشی های هوشمند کاهش یابد. البته
این روند مدتی است که آغاز شده و احتمالا همچنان ادامه خواهد یافت.
برای نمونه شرکت اینتل از نوعی فناوری برای کاهش مصرف انرژی در لپ تاپ
های باریک و سبک استفاده کرده است. مایکروسافت و بلک بری نیز در پلتفرم های
خود اصلاحاتی لحاظ کرده اند که سبب کاهش میزان استفاده از پردازنده و نیز
رم می شود. خلاصه این که یکی از راه های افزایش طول عمر باتری، بهینه سازی
سخت افزارها و نرم افزارهای موجود در دستگاه های دیجیتال بخصوص گوشی های
هوشمند است.
راهبرد دوم نیز زدودن برنامه ها و ویژگی های زاید از سیستم های عامل
همراه است. بسیاری از کاربران بیشتر از ایمیل، شبکه های اجتماعی و مرورگر
گوشی خود استفاده می کنند و انبوهی از نرم افزارها و قابلیت های دیگر موجود
در سیستم عامل استفاده چندانی ندارد.
حذف قابلیت های دیگر موجود در گوشی های تلفن همراه سبب کاهش چشمگیر مصرف
انرژی توسط این سخت افزارها می شود. بنابراین هیچ بعید نیست در آینده شاهد
ورود گوشی هایی با حداقل قابلیت ها باشیم که در عوض از طول عمر باتری
بسیار بالاتری برخوردارند.
امنیت
برداشتن بی سر و صدای یک گوشی همراه خیلی ساده تر از باز کردن در یک
گاوصندوق یا خودروست. به همین دلیل گوشی شما از اولویت بالایی در فهرست
کاری سارقان از هر نوع (حرفه ای و غیر حرفه ای!) برخوردار است، اما گذشته
از ارزش مادی این وسیله، اطلاعات داخل آن است که برایتان ارزشمند است و نمی
خواهید افراد ناشناس به آن دست یابند. به همین دلیل است که مبحث امنیت
گوشی های هوشمند جزو اولویت های مهم حال و آینده شرکت های سازنده این محصول
قرار دارد.
یکی از رویکردهای مورد توجه شرکت سامسونگ و ال.جی، استفاده از
فناوریkill switch است. با استفاده از این فناوری، گوشی هوشمند بلافاصله پس
از سرقت از کار می افتد. از این ویژگی اکنون فقط شرکت Pantech روی گوشی
های مدل Vega LTE-A خود بهره می برد، اما هیچ بعید نیست در آینده ای بسیار
نزدیک شاهد گنجانده شدن این فناوری در گوشی های هوشمند تولید شده توسط سایر
شرکت ها نیز باشیم.
اما دامنه اقدامات برای تامین امنیت گوشی های هوشمند به این فناوری ختم
نمی شود. اکنون هر کاربر برای دسترسی به منوها و اطلاعات گوشی خود باید
رمزی را وارد کند، اما بسیاری از شرکت ها به دنبال جایگزینی برای این رمز
هستند.
سال گذشته شرکت اپل، شرکت AuthenTec را که جزو شرکت های پیشرو در زمینه
فناوری ساخت حسگرهای اثرانگشت روی تلفن همراه است، خرید و این احتمال را
تقویت کرد که شاید در سری های آینده آیفون و آیپد شاهد به کارگیری فناوری
تشخیص اثرانگشت کاربر باشیم. اگر اپل به دنبال این فناوری باشد، می توان
مطمئن بود که شرکت های دیگر نیز از این فناوری بهره خواهند برد.
سیستم عامل اندروید ۴ ویژگی جدیدی با نام FaceUnlock را دربر دارد که می
تواند با استفاده از دوربین گوشی چهره صاحب گوشی را شناسایی کرده و به این
ترتیب هر بار با شناسایی تصویر صاحب گوشی، قفل صفحه نمایش را باز کند. با
این حال این سیستم هنوز کامل نشده و در آینده شاهد پیشرفت آن خواهیم بود.
صفحه نمایش انعطاف پذیر
تقریبا تردیدی باقی نمانده که گوشی های همراه با صفحات انعطاف پذیر در
آینده ای بسیار نزدیک به تولید انبوه می رسد و به کاربران عرضه می شود.
چندی پیش سامسونگ و ال.جی در چند نمایشگاه فناوری دیجیتال از نمونه های
اولیه صفحات نمایش انعطاف پذیر خود رونمایی کردند.
سامسونگ را باید پیشتاز در عرصه طراحی و بهره گیری از این گونه صفحات
دانست. برخی خبرها حاکی است که سال آینده نخستین نمونه های کاربردی گوشی
های با صفحه منعطف توسط این شرکت به بازار عرضه خواهد شد. سامسونگ در
نمایشگاه CES 2013 صفحه نمایش منعطف با نام تجاری YOUM را به نمایش گذاشت.
این صفحه در اصل بر اساس فناوری موجود OLED ساخته شده که امکان تهیه صفحاتی
باریک و منعطف تر نسبت به فناوری قدیمی تر LCD را فراهم می کند.
اما اصلی ترین مشکل پیش رو در طراحی گوشی ها با صفحات انعطاف پذیر، دیگر
سخت افزارهای موجود در گوشی مانند باتری، پردازنده، دوربین و دیگر تجهیزات
آن است. از آنجا که این تجهیزات انعطاف پذیر نیستند، شاید حضور یک صفحه
منعطف در کنار این تجهیزات تا حدی غیرکاربردی و فانتزی به نظر برسد.
با این حال به نظر می رسد این شرکت قصد تولید گوشی همراه قابل تاشدن را
دارد تا به این ترتیب امکان حفظ سخت افزار غیرمنعطف در کنار صفحه منعطف
فراهم شود. همچنین شرکت سامسونگ اعلام کرده صفحات نمایش ساخته شده با
فناوری YOUM بادوام تر از صفحات معمول دیگر گوشی های همراه بوده و از
مقاومت بیشتری در برابر ضربه و خش برخوردار است.
فناوری هایی که به انسان نزدیک تر می شوند
بسیاری بر این باورند که در آینده شاهد عرضه گوشی هایی خواهیم بود که می
توانند نقش یک سرور مرکزی را برای دستگاه های مختلفی که به بدن وصل شده یا
درون آن جاسازی می شوند، ایفا کند. برای نمونه شاید روزی گوشی های هوشمند
بتوانند به عنوان یک سرور مرکزی برای پایش سلامت فرد عمل کند و اطلاعات
دریافتی از حسگرهای مختلف را که به بدن متصل شده دریافت و تحلیل کند.
در واقع در این صورت تلفن همراه نقشی بسیار پررنگ تر در تجربه زندگی
انسانی خواهد داشت و به این ترتیب شاید حتی به بخشی جدایی ناپذیر از حیات
بدل شوند. ساده تر سازی رابط کاربری گوشی های هوشمند راهی است که از مدت ها
پیش در صنعت دیجیتال آغاز شده است.
حرکت از تعبیه دکمه های روی گوشی به سوی صفحات لمسی و پس از آن امکان
دستوردهی به دستگاه از طریق صدا، این تصویر را در ذهن تداعی می کند که شاید
روزی حتی با فکر کردن نیز بتوان به عملیات مورد نظر روی این دستگاه دست
یافت. شاید این موضوع کمی خیالپردازانه جلوه کند، اما فراموش نکنیم بسیاری
از امکاناتی که بشر به آن دست یافته، در ابتدا رویایی بیش نبوده است.