بیش از یک سال از فعالیت لینکدین زیر چتر مایکروسافت میگذرد؛ اما بزرگترین چالش پیش روی لینکدین، مجاب کردن مخاطبان برای استفاده از این شبکهی اجتماعی حرفهای است.
جاش فرانک که در شهر سانیوِیل ایالت کالیفرنیا مشغول به کار است، حدودا ۱۱ سال صرف ساختن دفترچهای مجازی در شبکهی اجتماعی لینکدین کرد؛ این دفترچهی مجازی حاوی اطلاعات ارتباطی بیش از ۷۰۰ نفر است. اما مدتی پیش، هنگامی که فرانک به دنبال راهنمایی جهت گسترش کسب و کار بازاریابی اینترنتی خود در دیترویت بود، برای دستیابی به راهنمایی لازم به گروههای تجارت الکترونیک در فیسبوک و سرویس پیامرسان اسلک (Slack) روی آورد. به گفتهی فرانک، او تنها یک بار در ماه، جهت تحقیق در مورد مشتریان بالقوه به لینکدین سرمیزند. او میگوید:
اگر به دنبال بازخوردهای صادقانه باشم، به جاهایی سرمیزنم که حلقههای (ارتباطی) پیوستهتری وجود دارد.
اگر قرار است هزینهی ۲۷ میلیارد دلاری که در سال ۲۰۱۶ توسط مایکروسافت برای تصاحب لینکدین پرداخت شد قابل توجیه باشد؛ این شبکهی اجتماعی حرفهای باید ۵۴۶ میلیون عضو خود را قانع کند که چیزی بیشتر از مکانی برای پیدا کردن شغل و جذب مشتری است. طبق دادههایی که مؤسسهی تحقیقاتی Pew در ماه نوامبر سال ۲۰۱۶ (یک ماه پیش از انجام توافق میان مایکروسافت و لینکدین) منتشر کرد، تنها ۱۸ درصد از کاربران این شبکه بهطور روزانه از آن استفاده میکردند. این عدد کاهش ۲۱ درصدی در یک بازهی یکساله را نمایان میسازد.
جالب اینجا است که طبق یافتههای مؤسسهی Pew، بیش از نیمی از کاربران این شبکه (۵۱٪) صرفا هر چند هفته یکبار از لینکدین استفاده میکردند و گاهی اوقات دفعات سر زدن به این شبکهی اجتماعی از این مقدار نیز کمتر بود. در مقام مقایسه، ۷۶ درصد از کاربران فیسبوک دست کم روزی یک بار از این شبکهی اجتماعی استفاده میکردند.
درآمد لینکدین قبل و بعد از تصاحب توسط مایکروسافت
در زمان انعقاد قرارداد بین مایکروسافت و لینکدین، ساتیا نادلا (مدیر عامل مایکروسافت) اظهار داشت که یکی از اهداف آنها از تصاحب لینکدین، یکپارچهسازی ابزارهای مورد استفاده برای انجام کارها با شبکههای حرفهای است که انجامدهندگانِ کارها را به هم متصل میکنند.
برای دستیابی به این هدف، کاربرانی مانند فرانک باید بیشتر از این شبکهی اجتماعی استفاده کنند و اطلاعاتی مانند عناوین شغلی، ارتباطات، موفقیتهای کاری خود و... را بهروزرسانی کنند. این دادهها برای مایکروسافت و در مسیر یکپارچهسازی این شبکه حیاتی هستند. اهالی ردموند میخواهند این دادهها را به محصولات بناشده برپایهی هوش مصنوعی، خدمات نرمافزاری تجاری و ابزارهای مجموعهی آفیس (سرویس پست الکترونیک اوتلوک و برنامههای تقویم) تزریق کند.
ارزش بازارِ مدیریت روابط فروشنده و مشتری در سال گذشته به ۳۹.۴ میلیارد دلار رسید
هوش مصنوعی به ردموندیها کمک خواهد کرد مجموعه نرمافزارهای مدیریت سازمانی خود موسوم به Microsoft Dynamics را به خدمات Salesforce که یکی از اصلیترین رقبا در زمینهی مدیریت سازمانی است نزدیک کنند. برای انجام چنین کاری، مایکروسافت از دادههای لینکدین برای کمک به نمایندگان فروش استفاده میکند تا بتوانند موقعیتهای مناسب را پیدا کنند. پیدا کردن چنین موقعیتهایی حیاتی است؛ چرا که به گزارش گارتنر، ارزش بازارِ مدیریت روابط فروشنده و مشتری در سال گذشته به ۳۹.۴ میلیارد دلار رسیده است.
مایکروسافت اکنون تزریق دادههای لینکدین به مجموعه اپلیکیشن آفیس را شروع کرده است. به لطف این کار، افرادی که قرار است در یک جلسه شرکت کنند، میتوانند در دعوتنامهی ثبتشده در تقویمشان اطلاعات یکدیگر را مشاهده کنند. مایکروسافت امیدوار است چنین یکپارچهسازیهایی موجب برتری آفیس بر مجموعههای مشابه ارائهشده توسط گوگل شود.
به اعتقاد هثر بلینی که یکی از تحلیلگران مؤسسهی مالی و تجاری گلدمن سکس است، به کار بردن هوش مصنوعی برای دادههای لینکدین فرصتهای کسب درآمد جدیدی برای مایکروسافت فراهم میکند. بلینی میگوید:
این شرکت راههایی برای کسب درآمد دارد که متفاوت با روشهای پیشین است
لینکدین در آستانهی عرضهی مجموعهای از ویژگیها است که کاربران را بهطور منظم به سوی این شبکه جذب کند. طی سال گذشته، مهندسان این شبکهی اجتماعی روی پروژهای موسوم به «آگورا» کار کردهاند. هدف این پروژه تغییر اساسی همه چیز است؛ از بخش اخبار گرفته تا خدماتی که به کاربران اجازه میدهد برای یکدیگر پیام ارسال کنند.
مجاب کردن کاربران برای اینکه وقت بیشتری در لینکدین سپری کنند، چالشی بزرگ خواهد بود
در فصل بهار سال جاری، قسمتی موسوم به «بخش علائق» به صفحهی اصلی کاربران در لینکدین اضافه خواهد شد. این پنل دربرگیرندهی هشتگهای دنبالشده و گروههایی است که کاربران به آنها تعلق دارند. هدف از ایجاد این ویژگی این است که کاربران تشویق شوند با سر زدن به لینکدین از جدیدترین اخبار موردعلاقهشان آگاه شوند. طی فصل تابستان، مطالب ارائهشده در گروهها به فید خبری کاربران اضافه میشود و کاربران اعلانی در مورد انتشار این مطالب دریافت میکنند. به این شکل، کاربران مطالب مربوط به علائق خود را مشاهده خواهند کرد و پستهای منتشرشده توسط دیگر دنبالشدگان که ممکن است چندان به علائق شخص مربوط نباشد موجب خستگی کاربر نخواهد شد.
اما به گفتهی تیجی کیت، یکی از محققان ارشد در شرکت تحقیقاتی فارستر، بهویژه در شرایطی که کاربران فقط برای پیدا کردن شغل یا افزایش فروش به لینکدین روی میآورند، مجاب کردن آنها برای اینکه وقت بیشتری در لینکدین سپری کنند چالشی بزرگ خواهد بود. کیت میگوید:
افراد زیادی هستند که نیاز اساسی به درگیر شدن با این شبکهی اجتماعی ندارند.
هدف پروژهی آگورا که نام آن از محل برگزاری جلسههای عمومی در یونان باستان گرفته شده، متقاعد کردن کاربران به پذیرش این دیدگاه است که لینکدین جایی است برای پیشرفت مهارتهای حرفهای، پیدا کردن افراد پیشکسوت، اشتراکگذاری دانستهها و حل کردن مشکلات کسب و کار. کیران پراساد، معاون بخش محصولات لینکدین که سرپرستی این پروژه را بر عهده دارد میگوید:
ما باید لینکدین را به مکانی برای گفتگوی افراد با یکدیگر تبدیل کنیم
البته پراساد میداند که تغییر دیدگاه مردم به لینکدین، کاری چالشبرانگیز است؛ چرا که مردم بهعنوان مکانی برای پیدا کردن موقعیتهای شغلی به این شبکهی اجتماعی نگاه میکنند. وی میگوید:
بهنظرم ما چنین توهمی نداریم که همهچیز در اول روز (اجرای پروژه) به انجام خواهد رسید
به گفتهی جف وینر، مدیر عامل لینکدین، تلاشهای اخیر برای افزایش استفادهی کاربران از این شبکهی اجتماعی موفقیتآمیز بودهاند. از جملهی این تلاشها میتوان به اضافه کردن ویدئوهایی جهت کمک به افراد حرفهای برای یادگیری مهارتهای جدید و ارائهی محتوی دستچین شده برای اعضای حوزههای مختلف صنعتی اشاره کرد.
لینکدین برای اشاره به هر بازهی زمانی ۳۰ دقیقهای پس از فعالیت اولیهی کاربران در این شبکهی اجتماعی از عبارت Session استفاده میکند؛ طبق ادعای این شبکهی حرفهای، در ۱۵ ماه اخیر تعداد این Session-ها به میزان ۲۰ درصد افزایش داشته؛ اما اطلاعات دقیقی در این باره ارائه نشده است.
وینر میگوید:
برای اولین بار پس از مدتها، رشد استفاده از این شبکهی اجتماعی با شتابی معنادار همراه بوده است.