به گزارش سافت گذر، در بسیاری از دستگاه‌ها، دوربین حکم چشم، و رایانه حکم مغز را دارد ولی محققان دانشگاه استنفورد اخیراً سعی کرده‌اند تا این دو را ترکیب کرده و دوربین‌های هوشمند فشرده تولید کنند.
یک تیم متشکل از دانشجویان فارغ‌التحصیل اخیراً یک دوربین مبتنی بر هوش مصنوعی ساخته‌اند که به رایانه جداگانه‌ای برای بررسی همه داده‌ها نیاز ندارد زیرا یک کامپیوتر در درون عدسی‌های آن قرار گرفته است.
این دوربین از هوش مصنوعی استفاده می‌کند تا تصاویر را با به کارگیری الگوریتم خاص شناخت اشیاء بررسی کند.
آنطور که محققان دانشگاه استنفورد می‌گویند، خودروهای بدون راننده یک رایانه بسیار بزرگ در درون کاپوت خود دارند تا بفهمد که چه زمانی یک شخص پیاده در مسیر آن قرار گرفت. این نوع کامپیوترها هم بزرگ هستند و هم معمولاً سرعت کمی دارند.
این افراد سعی کردند تا هوش مصنوعی را مستقیماً در دوربین به کار گیرند تا سیستم‌های کوچک و سریعی بسازند. این دوربین دو لایه دارد که اولین آن را می‌توان رایانه اپتیکی نامید. همزمانی که نور وارد دوربین می‌شود، رایانه شروع به بررسی داده‌ها می‌کند و آن رایانه اطلاعات غیرضروری را کنار می‌زند تا محاسبات کمتری انجام شود. لایه دوم، یک رایانه معمولی و سنسور تصویرسازی است که تمام محاسبات باقیمانده را انجام می‌دهد. فرآیندهایی که در این سیستم انجام می‌شوند، بسیار پیچیده هستند ولی نتایج آنها می‌تواند سبب پیشرفت گسترده‌ای در وسایلی شود که در آنها دوربین وجود دارد؛ مانند خودروهای بدون راننده و هواپیماهای بدون سرنشین.
زمانی که نور به دوربین می‌رسد، با بررسی صحنه، محققان اعلام کردند که توانسته‌اند نوعی دوربین بسازند که نیازی به انرژی ورودی نداشت بنابراین محاسبه اشیا توسط هوش مصنوعی که معمولاً با قدرت زیادی همراه است، در این دوربین به چشم نمی‌خورد.
جولی چنگ، یکی از دانشجویان حاضر در این پروژه می‌گوید:(( ما سعی کردیم تا برخی از فعالیت‌های هوش مصنوعی را درون خودِ عدسی‌های دوربین انجام دهیم)).
گوردون وتزتین، استادیار و مشاور این پروژه می‌گوید:(( انتقال رایانه‌ها به درون عدسی‌ها، باعث می‌شود تا فرآیند بررسی داده‌ها سریع‌تر انجام شود و انرژی کمتری نیز برای این کار لازم باشد. در این بین میلیون‌ها محاسبه انجام می‌شود که سرعتی برابر با سرعت نور دارند)).
در حالی که هدف این پروژه کوچک کردن اندازه دستگاه‌ها است، ولی این مهم به دست نیامده است. این دوربین اندازه‌ای برابر با سایز یک نیمکت آزمایشگاهی دارد ولی محققان امیدوارند که در تحقیقات بعدی، اندازه این دستگاه کوچک‌تر شود و در نهایت بتوان از آن دوربین دارای هوش مصنوعی، در دستگاه‌های حرکت کننده استفاده نمایند.
تیم سازنده چندین مورد استفاده برای دوربین نام می‌برد. از صنعت پزشکی و دوربین‌های هوشمند گرفته تا هواپیماهای بدون سرنشین.
استفاده از سرعت نور برای انجام محاسبات می‌تواند یک گام بسیار مهم در زمینه خودروهای بدون راننده باشد زیرا در این دستگاه‌ها، ثانیه‌ها هستند که حرف اول را می‌زنند.
اندازه این دوربین نشان می‌دهد که هنوز باید مقداری زمان بگذرد تا بتوان از آن در برخی محصولات استفاده کرد ولی با این حال باز هم گام بسیار مهم و بلندی در زمینه دوربین‌های دارای هوش مصنوعی برداشته شده است.
این تیم تحقیقاتی اخیراً مقاله مربوط به این پروژه را در ژورنال Nature`s Scientific Reports منتشر کرده است.
منبع: digitaltrends.com