یک لپتاپ قدیمی ویندوزی با پردازنده AMD Ryzen 5 و ۸ گیگابایت رم میتواند برای بسیاری از بازیهای رترو همچنان کارآمد باشد. کاربری که قصد داشت از این سختافزار قدیمی استفاده دوباره کند، ویندوز را با Batocera جایگزین کرد؛ یک توزیع لینوکسی (Linux distro) که برای بازیهای رترو ساخته شده و مستقیماً به رابطی سازگار با دسته بازی بوت میشود.
Batocera چه چیزی را آماده در اختیار کاربر میگذارد؟
Batocera شبیهسازها (Emulators) و رابط کاربری (Frontend) لازم برای راهاندازی یک مجموعه بازی رترو را از همان ابتدا همراه دارد. رابطی که کاربر میبیند نسخهای سفارشیسازیشده از EmulationStation است که بازیها را بر اساس سیستم دستهبندی میکند و هنگام انتخاب هر بازی، شبیهساز مناسب را اجرا میکند. میتوان بازیهای چند کنسول مختلف را در یک کتابخانه واحد داشت، بدون آنکه برای هر سیستم برنامه جداگانهای باز شود. با این حال، بخشی از پیکربندی، بهویژه برای بازیهای خاص، همچنان لازم است.
Batocera از پوستهها (Themes) پشتیبانی میکند و اسکرپر (Scraper) آن میتواند تصویر جلد، توضیحات و پیشنمایش ویدیویی را دریافت کند. این گزینه برای کاربری که ظاهر رابط را بخش مهمی از تجربه میداند، ارزشمند است.
نصب Batocera و آمادهسازی کتابخانه بازیها
نصب Batocera روی رایانه شخصی، اگر پیشتر سیستمعاملی نصب کرده باشید، روندی آشنا دارد: تصویر مناسب را دانلود کنید، آن را روی یک درایو بنویسید و از آن بوت کنید. لپتاپ AMD این کاربر از نسخه استاندارد x86_64 استفاده میکند. Batocera را میتوان از یک درایو USB یا SSD خارجی اجرا کرد؛ بنابراین جایگزینی ویندوز الزامی نیست. این کاربر اما ویندوز را کنار گذاشت تا لپتاپ را کاملاً به بازی اختصاص دهد.
پس از نصب، باید به مجموعه بازیها رسیدگی شود. بازیها در پوشههای مربوط به هر سیستم قرار میگیرند و برخی شبیهسازها به فایلهای بایوس (BIOS) نیاز دارند. Batocera یک بررسیکننده دارد که فایلهای بایوس گمشده و مکان مورد انتظار آنها را مشخص میکند. پس از قرار دادن فایلها، تازهسازی فهرست بازیها آنها را به رابط اضافه میکند. لازم نیست همه سیستمهای پشتیبانیشده را پر کنید؛ Batocera سیستمهای بدون بازی را پنهان میکند تا با مجموعهای کوچک شروع کنید.
تجربه کنسولی با دسته؛ بدون نیاز به کیبورد
در Batocera، فشردن همزمان هاتکی (Hotkey) و Start شبیهساز را میبندد و کاربر را به کتابخانه بازیها بازمیگرداند. از آنجا میتوان با دسته بازی دیگری را انتخاب کرد و ادامه داد؛ نیازی به فشردن Escape، بستن پنجره شبیهساز یا پیدا کردن دوباره لانچر نیست.
هاتکی دکمهای است که هنگام پیکربندی دسته تعیین میشود، معمولاً Select یا یک دکمه Home اختصاصی. نگه داشتن آن همراه با دکمهای دیگر امکان دسترسی به عملکردهایی مانند باز کردن منوی شبیهساز یا ذخیره و بارگذاری وضعیت (Save State) را فراهم میکند. بررسی میانبرهای کنسولهایی که واقعاً استفاده میشوند، بهویژه فرمان بازگشت به کتابخانه، توصیه میشود. این کاربر دکمهها را مطابق چیدمانی که از دوران Xbox به آن عادت داشت تنظیم کرد.
Batocera بسیاری از دستههای بازی را بهصورت خودکار میشناسد و برای مواردی که نیاز به پیکربندی دارند، صفحه تنظیمات دارد. جفتسازی بلوتوث (Bluetooth) نیز از طریق تنظیمات امکانپذیر است. پس از این مراحل، دسته بازی هم منوها و هم بازیها را کنترل میکند و کاربر میتواند در پایان از طریق Batocera لپتاپ را خاموش کند.
بازیهای مناسب و عملکرد سختافزار
بازیهایی مانند Super Mario World، Sonic the Hedgehog 2 و Tetris نمونههای خوبی از آنچه این راهاندازی ارائه میدهد هستند. میتوان چند مرحله بازی کرد یا دنبال رکورد رفت، بدون نیاز به سختافزار قدرتمند. پلیاستیشن اصلی بازیهایی مثل Tekken 3 و Crash Bandicoot را اضافه میکند و Game Boy Advance نیز Mario Kart: Super Circuit را در اختیار میگذارد. پیش از رفتن به کنسولهای سنگینتر، گزینههای زیادی وجود دارد.
پردازنده Ryzen 5 این لپتاپ برای بسیاری از بازیهای قدیمی کافی است. هرچه به سیستمهایی مانند PS2 و GameCube نزدیکتر شویم، پردازنده و سختافزار گرافیکی اهمیت بیشتری پیدا میکنند و عملکرد میان بازیها متفاوت است. برای مثال، قرار گرفتن یک کنسول در فهرست پشتیبانی Batocera به این معنا نیست که هر لپتاپی میتواند آن را خوب شبیهسازی کند. بهتر است با بازیهایی که قصد انجامشان را دارید شروع کنید و تنظیمات آنها را پیش از افزودن سیستمهای بیشتر تنظیم کنید.
Batocera قابلیت مفیدی برای ذخیره وضعیت بازی دارد. امکان ادامه از همان نقطهای که رها کردهاید، تجربه کنسولی را تقویت میکند. در شبیهسازهایی که از ذخیره وضعیت پشتیبانی میکنند، میتوان پیشرفت را در یک لحظه مشخص ذخیره کرد، بهجای انتظار برای رسیدن به نقطه ذخیره درون بازی. Batocera میتواند وضعیتهای ذخیرهشده را در رابط کاربری خود نمایش دهد تا پیش از اجرای بازی پشتیبانیشده، محل ادامه را انتخاب کنید.
میتوان با تنظیمات گرافیکی نیز آزمایش کرد. برخی شبیهسازها اجازه میدهند رزولوشن رندر داخلی (Internal Rendering Resolution) افزایش یابد که میتواند بازیهای سهبعدی قدیمی را واضحتر کند. این کار توان پردازشی بیشتری میطلبد، بنابراین بهتر است به قیمت از دست رفتن عملکرد پایدار انجام نشود. رزولوشن بومی (Native Resolution) نقطه شروع معقولی برای بررسی اجرای یک بازی است.
نتیجهگیری
میشد این لپتاپ را با ویندوز نگه داشت و چند شبیهساز نصب کرد، اما Batocera استفاده از آن بهعنوان یک دستگاه بازی اختصاصی را بسیار سادهتر میکند. این سیستم مستقیماً به کتابخانه بازیها بوت میشود، تقریباً بهطور کامل با دسته بازی کار میکند و اجازه میدهد بدون رفتار با لپتاپ مانند یک رایانه شخصی معمولی، میان بازیها جابهجا شوید.