بازیهای پلی‌استیشن ۲ (PlayStation 2) با وجود گذشت بیش از دو دهه، هنوز طرفداران خود را دارند. یک تجربه نشان می‌دهد که با شبیه‌ساز (Emulator) PCSX2، اپ استریم متن‌باز Sunshine و کلاینت Moonlight می‌توان این بازی‌ها را با رزولوشن ۴K و بالاتر روی تلویزیون اجرا کرد؛ نتیجه در برخی عناوین کلاسیک از بسیاری از ریمسترهای رسمی بهتر به نظر می‌رسد.
راه‌اندازی با شبیه‌ساز و اپ استریم متن‌باز
برای شبیه‌سازی بازیهای PS2 روی PC نیازی به فراتر از PCSX2 نیست. این شبیه‌ساز خروجی ۴۸۰p بازی را با ۲، ۳، ۴ یا حتی ۸ برابر رزولوشن بومی (Native Resolution) کنسول رندر می‌کند و به‌راحتی فراتر از ۴K می‌رود. با این حال، برای بیشتر بازی‌ها نقطه شیرین بین ۳x و ۴x است تا مشکلات یا آرتیفکت‌هایی در عناصر رابط کاربری، سایه‌ها یا اسپرایت‌ها ایجاد نشود. در تنظیمات نویسنده با Ryzen 5 7600X و RTX 4070 Ti Super نیز همین محدوده تجربه بهتری ارائه می‌دهد.
برای رساندن تصویر به تلویزیون، از ترکیب Sunshine و Moonlight استفاده می‌شود. Sunshine روی PC اجرا می‌شود و خروجی PCSX2 را پیش از انکود (Encode) ضبط می‌کند، در حالی که Moonlight روی Google TV استریم را از طریق شبکه خانگی دریافت می‌کند.
Prince of Persia: Sands of Time؛ ریمیکی که هرگز نیامد
در ژانویه امسال، یوبی‌سافت (Ubisoft) ریمیک (Remake) موردانتظار Prince of Persia: Sands of Time را همراه با پنج پروژه دیگر و دو استودیو، در قالب یک بازساختاردهی سازمانی لغو کرد. پس از شش سال، واگذاری بین‌المللی، بازراه‌اندازی کامل توسعه و تأخیرهای متعدد، این ریمیک رسماً هرگز منتشر نخواهد شد.
اما روی PCSX2 با نمایشگر ۴K، جهت‌گیری هنری بازی حفظ می‌شود و این پرسش را پیش می‌آورد که اصلاً چقدر به ریمیک نیاز بود. حیاط‌های آفتاب‌گرفته، فضاهای داخلی پرتزئین و شخصیت شاهزاده همان‌گونه که در پلتفرم اصلی دیده می‌شدند، اما با وضوح بیشتر، به چشم می‌آیند. رزولوشن بالاتر به‌جای جایگزینی حس و حال اصلی، جزئیات بیشتری از آن را آشکار می‌کند.
Silent Hill 3 در ۴K؛ آنچه مجموعه HD کونامی باید می‌بود
در سال ۲۰۱۲، کونامی (Konami) مجموعه Silent Hill HD Collection را برای PS3 و Xbox 360 منتشر کرد که شامل Silent Hill 2 و Silent Hill 3 با رزولوشن آپ‌اسکیل‌شده (Upscaled) و صداپیشگی بازسازی‌شده بود. با این حال، این ریمستر مشکلات چشمگیری داشت: در صحنه‌های میان‌پرده صدا ناهمگام (Desynced Audio) بود، بافت‌ها (Textures) ظاهر و ناپدید می‌شدند و از همه فاجعه‌بارتر برای بازی‌ای که به فضاسازی وهم‌آلودش شناخته می‌شود، افکت مه (Fog Effect) به‌شدت خراب شده بود.
خوشبختانه PCSX2 به کاربر اجازه می‌دهد همه این مشکلات را نادیده بگیرد و کلاسیک را همان‌طور که در نظر سازندگان بود تجربه کند. اجرای بازی با ۶ برابر رزولوشن داخلی (6x Internal Resolution) افکت‌های اتمسفریک را دست‌نخورده نگه می‌دارد و مه نیز همان‌گونه که Team Silent می‌خواست رندر می‌شود.
Gran Turismo 4 در ۴K؛ تجربه‌ای که کاربران PC هرگز نداشتند
Gran Turismo 4 را می‌توان شاهکار Polyphony Digital در دوران PS2 دانست. این بازی از ابتدا با ۶۰ فریم‌بر‌ثانیه (60fps) روی PS2 اجرا می‌شد و PCSX2 آن را با ۶ برابر رزولوشن داخلی چنان چشم‌نواز نشان می‌دهد که مدل خودروها و پیست‌ها در تراکم پیکسلی (Pixel Density) مدرن بسیار خوب دیده می‌شوند. وضوحی که یک نمایشگر CRT در سال ۲۰۰۴ نمی‌توانست ارائه دهد، اکنون در لیوری‌های (Livery) اسپانسر روی خودروها، تخته‌های میشلن در کنار پیست و زوایای متعدد ریپلی (Replay) قابل مشاهده است. با این حال، حتی در ۴K هم نمی‌توان هیولای دریاچه لخ‌نس (Loch Ness Monster) را در Trial Mountain پیدا کرد.
آیا اصلاً به ریمستر نیاز داریم؟
استودیوها اغلب به دنبال ریمستر بازیهای قدیمی محبوب هستند تا مخاطبان جدید جذب کنند و در این مسیر، آن‌ها را به چیزی تبدیل می‌کنند که هرگز قرار نبوده‌اند. این اتفاق برای Silent Hill 3 افتاد و می‌توانست برای Prince of Persia هم بیفتد.
ریمسترها و دنباله‌ها مخاطب خود را دارند و این جاه‌طلبی قابل درکی است، اما برای طرفدارانی که به دنبال سفر نوستالژیک هستند نه بازآفرینی، یک شبیه‌ساز و نمایشگری که رزولوشن دلخواه را ارائه می‌دهد، بیشتر از بسیاری از ریمسترهای رسمی حق مطلب را ادا می‌کند.