امسال دو مورد از بزرگ‌ترین رونمایی‌های مدل‌های هوش مصنوعی تنها با فاصله چند روز از یکدیگر انجام شد و از همان زمان، سراسر اینترنت میدان آزمون و خطا برای آن‌ها شده است. طبیعتاً شبکه‌های اجتماعی پر شد از طرح‌ها و ابزارهایی که کاربران با فابل ۵.۱ (Fable 5.1) و GPT-6 Astra ساخته بودند؛ به‌ویژه وقتی پای مقایسه این دو به میان می‌آمد. انتخاب محبوب‌ترین‌ها دشوار است، چون سلیقه امری ذهنی است. بنابراین تصمیم گرفتم خودم آن‌ها را بیازمایم و ببینم در عمل چگونه از دستورها پیروی می‌کنند و کجا خلاقیت به خرج می‌دهند.
یک نمونه‌کار (Portfolio) شخصی آزمون منصفانه‌ای به نظر می‌رسید؛ پروژه‌ای که مدتی در ذهن داشتم اما هرگز فرصت اجرایش پیش نیامده بود. به هر دو مدل یک پرامپت یکسان دادم و قرار شد آنکه هم نتیجه بهتری ارائه دهد و هم خوش‌رفتارتر باشد، کار تکمیل نمونه‌کار را بر عهده بگیرد.
دو پرچم‌دار، با فاصله دو روز
کلود فابل ۵.۱ (Claude Fable 5.1) در اول سپتامبر منتشر شد و GPT-6 Astra دو روز بعد از آن آمد. فابل ۵.۱ توانمندترین مدل عمومی آنتروپیک (Anthropic) است که بر همان مدل پایه نسخه محدود میتوس ۵.۱ (Mythos 5.1) بنا شده، اما با تدابیر حفاظتی بیشتری همراه شده تا کاربران عادی هم بتوانند از آن استفاده کنند. آسترا نیز نخستین مدل GPT-6 شرکت اوپن‌ای‌آی (OpenAI) است و این شرکت می‌گوید قضاوت بصری بهتری هنگام ساخت وب‌سایت و اپلیکیشن دارد.
هزینه هر دو در رابط برنامه‌نویسی (API) یکسان است: ۱۰ دلار برای هر میلیون توکن ورودی و ۵۰ دلار برای هر میلیون توکن خروجی. اما درون اپلیکیشن‌ها ماجرا فرق می‌کند. در اشتراک Claude Pro، فابل بر پایه اعتبار مصرفی پرداختی اجرا می‌شود که هزینه آن را پرداخت کردم، در حالی که آسترا در اشتراک ChatGPT Plus گنجانده شده اما از سهمیه مشترک Work و Codex برداشت می‌کند؛ به تخمین اوپن‌ای‌آی، چیزی بین ۵ تا ۴۵ پیام در هر پنج ساعت.
هر دو مدل را در سطح تلاش متوسط (Medium Effort) اجرا کردم؛ سطحی که به‌اندازه سطوح بالا یا فوق‌العاده کند و گران نیست، اما نتیجه‌ای بهتر از سطح پایین می‌دهد. هر دو را در رابط گرافیکی دسکتاپ (Desktop GUI) اجرا کردم؛ انتخابی بدیهی، چون هر دو پیش‌نمایش مرورگر دارند و می‌توانند کار خودشان را ببینند و تعامل با آن‌ها بسیار بیشتر از ترمینال است که برای تکرار و اصلاح (Iteration) مناسب‌تر است.
پرامپت شامل معرفی خودم و ابزارهایی بود که استفاده می‌کنم، همراه با چند قاعده سبکی مانند کوچک‌نویسی همه متن‌ها. فهرستی از پروژه‌ها را در اختیارشان گذاشتم و بخشی از جزئیات پروژه‌ها را عمداً باز گذاشتم، به‌علاوه یک بخش اضافی به انتخاب خود مدل، چون می‌خواستم ببینم این جای خالی را چگونه پر می‌کنند.
فابل ۵.۱ در Claude Code؛ صبور، دقیق و خودبازبین
فابل نمونه‌کار را با جمله «درباره فناوری می‌نویسم، بعد آن را به حرکت درمی‌آورم» آغاز کرد و در بخش زندگی‌نامه تنها نوشت: «کار در پایین است. همین کل زندگی‌نامه است.» این شاید برای سلیقه من کمی گستاخانه باشد، اما خب من زندگی‌نامه‌ای مینیمال خواسته بودم و فابل آن را کاملاً تحت‌اللفظی گرفته بود.
در معرفی پروژه‌ها، جزئیات را عمداً کم گذاشته بودم تا بسنجم مدل‌ها چقدر می‌توانند از پرامپت استنباط کنند. فابل باقی ماجرا را با روایت داستان پشت هر پروژه پر کرد. مثلاً در مطلب مربوط به کیبورد، جمله‌ای نوشت درباره عکاسی با لنز ماکرو قرضی؛ چیزی که هرگز به آن نگفته بودم، اما می‌توانست آن را از فایل‌های تصویری که داده بودم استنباط کند. ویدئوهای کوتاه عمودی نیز چنین توصیف شدند: تدوین‌شده با گوشی در اپلیکیشن Alight Motion، کمتر از یک ساعت پس از انتشار یک خبر فناوری؛ هرچند آن‌ها مشخصاً خبرهای فناوری نبودند، بلکه خبرهایی بودند که به موشن‌گرافیک کوتاه تبدیل کرده بودم.
از نظر بصری، صفحه‌ای بسیار متوازن ساخت. در موشن‌گرافیک، کنتراست تمرکز ایجاد می‌کند، اما به تعادل نیاز دارد وگرنه آشفتگی و لرزش ناخوشایندی پدید می‌آورد. به نظرم فابل در هر دو بخش تصاویر ثابت و انیمیشن این تعادل را دقیق رعایت کرد. صفحه تیره بود و رنگ‌های زیادی داشت، اما رنگ‌ها ملایم بودند و کاملاً با تونالیته پس‌زمینه هماهنگی داشتند. با نگه‌داشتن نشانگر روی کارت هر پروژه یا ابزار، کارت کمی بالا می‌آمد و درخششی نرم می‌گرفت. هر کارت ابزار انیمیشن اختصاصی خودش را داشت که به همان اپلیکیشن گره خورده بود؛ مثلاً فیگما (Figma) شکل‌ها، متن و نشانی داشت که با هاور به جای خود می‌رفت.
علاوه بر این، باز کردن کارت هر پروژه یک نوار زمان‌بندی (Timeline Scrubber) با بخش‌ها و کد زمانی در حال اجرا باز می‌کند، طوری که نمای جزئیات عملاً به یک تایم‌لاین تدوین تبدیل می‌شود. فابل همچنین خودش بخشی با عنوان «یادداشت‌های میدانی» اضافه کرد با جمله‌هایی مانند «اگر بیننده متوجه ایزینگ (Easing) شود، ایزینگ زیادی است».
پس از ساخت، فابل از صفحات خودش در مرورگر Claude Code اسکرین‌شات گرفت، سپس به کار ادامه داد و مشکلات کوچکی مانند همپوشانی خطوط را شناسایی کرد؛ یعنی بدون آنکه درخواست کنم، کار خودش را بازبینی کرد.
GPT-6 Astra در Codex؛ سریع، جسور و پررنگ
آسترا در حدود نصف زمانی که فابل صرف کرد کار را تمام کرد و حتی پیش از شروع، برنامه‌اش را برایم توضیح داد. کار در بخش Codex اپلیکیشن ChatGPT هم خوشایند است؛ هر تفاوت (Diff) در پنلی کنار گفت‌وگو نمایش داده می‌شود و در پیش‌نمایش دکمه‌ای با نام Annotate برای نشانه‌گذاری روی صفحه وجود دارد. آسترا همچنین بدون آنکه بخواهم، پیمایش با صفحه‌کلید (Keyboard Navigation) و پشتیبانی از حالت کاهش حرکت (Reduced Motion) را بررسی کرد؛ چیزی که فابل به آن اشاره‌ای نکرد.
بخش نخست نمونه‌کار با تایپ بسیار بزرگ می‌گوید «داستان‌های خوب. حرکت عجیب.» و ستاره‌ای به رنگ زرد اسیدی در یک کنار قرار دارد. این طراحی مطمئن و بسیار صیقلی است و کاملاً می‌توان دید دنبال چه بوده. اما معرفی پروژه‌ها انتزاعی‌تر شد؛ آسترا آن‌ها را «آزمایش‌های برگزیده» نامید و برای توصیفشان زیاد به مضامین بزرگ فیلم‌های مفهومی تکیه کرد. این شاید برای سلیقه من کمی بیش از حد اغراق‌آمیز بود.
هر پروژه یک کاور بزرگ تمام‌عرض با رنگ اشباع‌شده و لبه‌های بسیار تیز گرفت و یکی از آن‌ها تقریباً پوستری نارنجی با طرح خورشید و عبارت «دوباره نگاه کن» است. این بسیار جسورانه‌تر از آن چیزی است که انتظار داشتم؛ هر یک به‌تنهایی جذاب است، اما چهار مورد پشت سر هم حجم بصری زیادی ایجاد می‌کند و تقریباً حال‌وهوای یک مجله را پیدا می‌کند. حرکت هاور هم وجود داشت، اما در مقایسه با فابل کم‌اثر به نظر می‌رسید؛ انگار حرکت خطی بود و نه بر پایه منحنی بزیه (Bézier Curve).
نمای جزئیات ساختار بهتری داشت با بخش‌هایی مانند «پرسش» و «پشت فریم‌ها»، به‌علاوه نوار بازیابی با عنوان «نوبت توست که تدوین کنی» که یک شکل نرم را به شکلی کامل و مشخص تبدیل می‌کند. بخش اضافی آن نیز یک آزمایشگاه کوچک حرکت با دکمه‌های مدار (Orbit)، پراکندگی (Scatter) و تنفس (Breathe) بود؛ بازیگوشانه‌ترین بخشی که هر یک از دو مدل ساخت و واقعاً آن را می‌پسندم.
بلندترین صفحه همیشه ماندگارترین نیست
در نهایت همه‌چیز به سلیقه شخصی برمی‌گردد. آسترا کار خوبی انجام داد و می‌توانست به یک صفحه مجله‌ای خوب تبدیل شود، اما به نظرم کمی بیش از حد تلاش کرد جسور و مسحورکننده باشد. همه عناصر صفحه با یک شدت برای جلب توجه من رقابت می‌کردند، در حالی که ساخته فابل فراز و فرود بیشتری داشت و تمرکزم را حفظ می‌کرد. فابل همچنین زمینه مربوط به هویت من و پروژه‌هایم را کمی بهتر درک کرده بود.
احتمالاً در نهایت از پایگاه کد (Codebase) فابل به‌عنوان نقطه شروع نمونه‌کار واقعی خودم استفاده خواهم کرد، هرچند پیش از انتشار به اصلاحات قابل‌توجه و جزئیات درست پروژه‌ها نیاز خواهد داشت.