
انتشار پچ (Patch) شماره ۱۲.۱.۵ بازی World of Warcraft: Midnight که امروز در اروپا عرضه شد، نهتنها محتوای تازهای را در اختیار بازیکنان قرار داده، بلکه به یکی از جنجالیترین بحثهای سالهای اخیر درباره کیفیت روایت داستانی این بازی دامن زده است. در قلب این جنجال، مرگ لیدی لیادرین (Lady Liadrin)، بانوی پالادینهای خونالف هورد، قرار دارد؛ صحنهای که بسیاری از کاربران آن را بیمقدمه، بیشکوه و ناعادلانه توصیف کردهاند.
مرگی که هیچ مقدمهای برای آن ساخته نشد
در جریان رویدادهای این پچ، لیدی لیادرین با تکیه بر ایمان خود به نور، ضربهای تعیینکننده را به کیتایکس (Kith'ix)، ژنرال بازگشته خدایان باستانی و باس میانی فصل (Mid-Season Boss) این پچ وارد میکند. اما این قدرت ظاهراً از توان او فراتر میرود و در نهایت، شخصیت او بر کف یک غار از هوش میرود و جان میبازد.
منتقدان معتقدند این صحنه در قالب یک کاتسین (Cutscene) ساده و بدون شکوه روایت شده و در مقابل مرگ شخصیتهای بزرگی چون گاروش، سارفنگ، وولجین یا کیرن بلودهوف که دستکم بخشی از آنها در قالب صحنههای حماسی یا سکانسهای CGI به تصویر کشیده شدند، بسیار کماثر و حتی اسرافآمیز به نظر میرسد.
بازتاب گسترده در میان بازیکنان
بر اساس گزارشهای منتشرشده، موج انتقادها به این بخش از داستان بازی بهسرعت در فضای آنلاین گسترش یافته است. بسیاری از بازیکنان هورد، بهویژه آنهایی که سالها با این شخصیت همراه بودهاند، از اینکه مرگ یک کاراکتر نزدیک به دو دهه حاضر در بازی هیچ واکنش احساسی در آنها برنیانگیخته، ابراز نارضایتی کردهاند.
یکی از محورهای اصلی این انتقادها، حجم بالای شخصیتهایی است که در سالهای اخیر بهسرعت وارد روایت میشوند و به همان سرعت از مرکز داستان حذف میشوند؛ روندی که به گفته منتقدان، امکان شکلگیری قوسهای داستانی معنادار (Story Arcs) را از میان برده و در نتیجه هرگونه مرگ یا رویداد بزرگ را از حس «پرداخت» (Payoff) تهی کرده است.
از شادولندز تا امروز؛ بحران روایت در نسخه ریتیل
بخشی از این نارضایتی ریشه در تجربههای پیشین دارد. از زمان انتشار بسته الحاقی Shadowlands در سال ۲۰۲۰، بسیاری از کاربران معتقدند بلیزارد نتوانسته صدای روایی خود را در نسخه ریتیل (Retail) بازی بازسازی کند. در آن بسته الحاقی، مفهوم مرگ در جهان وارکرافت تا حد زیادی بیاهمیت شد و رفتار ناپایدار برخی شخصیتهای کلیدی، از جمله سیلواناس، دستاوردهای داستانی چند دههای را زیر سؤال برد.
در همین حال، منتقدان یادآور میشوند که بلیزارد در عناوین دیگری مانند Diablo 4: Lord of Hatred و حتی بستههای الحاقی اخیر Warcraft III: Forsaken Kingdom نشان داده همچنان توانایی روایت داستانهای قوی را دارد؛ پرسشی که مطرح میشود این است که چرا چنین کیفیتی در نسخه ریتیل وارکرافت تکرار نمیشود.
محتوای تازه پچ ۱۲.۱.۵ در میان انتقادها
با وجود جنجالهای داستانی، پچ ۱۲.۱.۵ محتوای جدید قابلتوجهی نیز به همراه دارد:
- افزودن یک رِید (Raid) جدید به چرخه محتوای بازی
- معرفی یک «مگا دلو» (Mega Delve) تازه برای کاوش که از نظر طراحی بسیار مورد توجه قرار گرفته است
- ادامه خط داستانی نبرد با خالآتاث (Xal'atath) و بازگشت ژنرال خدایان باستانی
- محتوای فصلی جدید در قالب بهروزرسانی (Update) میانفصلی
نقدها به ریتم انتشار و آینده روایت
یکی از فرضیههای مطرحشده درباره علت افت کیفیت روایت، فشردگی چرخه انتشار پچها در بازههای هشتهفتهای است؛ ریتمی که به گفته منتقدان، فرصت بازبینی و بهبود کیفیت محتوای نهایی را از تیم توسعه میگیرد. همچنین اشاره شده که انتصاب کریس متزن (Chris Metzen) بهعنوان معمار فرنچایز، تاکنون نتوانسته مشکلات ساختاری روایت را در مقیاس کلان برطرف کند.
در همین زمینه، به وعدههای ایون هازیکوستاس (Ion Hazzikostas)، کارگردان بازی، در رویداد بلیزکان اشاره شده است؛ او تأکید کرده بود که نسخه ریتیل وارکرافت بهدلیل تمرکز بر پروژه World of Warcraft: Forever کنار گذاشته نخواهد شد. با این حال، برخی تحلیلگران معتقدند این اتفاق در عمل در حال وقوع است.
یکی از استدلالهای پرتکرار در این نقدها، اشاره به قاعدهای در نویسندگی است که تیم سازنده انیمیشن ساوت پارک مطرح کرده بود: اگر رویدادهای داستان بهجای اتصال با «اما» و «بنابراین» — که بر پیامدها دلالت دارند — تنها با «و بعد» به هم وصل شوند، نتیجه اثری کسلکننده خواهد بود. به باور منتقدان، سبک روایت کنونی وارکرافت دقیقاً در همین دام افتاده است؛ رویدادها بدون دلیل رخ میدهند، پیامد مشخصی ندارند و خطوط داستانی متعددی بدون رسیدن به سرانجام رها میشوند.
در پایان، این پرسش مطرح میشود که آیا تیم روایت نسخه ریتیل وارکرافت توانایی بازگرداندن جذابیت داستانی به این جهان را دارد یا خیر؛ پرسشی که پاسخ آن برای بسیاری از بازیکنان قدیمی این بازی اهمیت زیادی دارد.