نخستین گوشی تاشوی اپل با نام iPhone Duo در حالی راهی بازار می‌شود که نزدیک به یک دهه از زمینه‌سازی برندهای اندرویدی برای این فرم‌فاکتور گذشته است. نقدهای اولیه این دستگاه امروز منتشر شده و تصویری دوگانه ارائه می‌دهد: از یک سو بسیاری از مشکلات شناخته‌شده گوشی‌های تاشوی اندرویدی هنوز پابرجاست و از سوی دیگر، سطح پرداخت و یکپارچگی نرم‌افزاری اپل کاملاً محسوس است.
نگاه نخست به تجربه کاربری آیفون دوئو
وب‌سایت خواهرخوانده 9to5Mac اعلام کرده که پس از یک هفته استفاده از این دستگاه، این فرم‌فاکتور را آینده گوشی‌های اپل می‌داند؛ استدلال اصلی آن است که ترکیب یک گوشی جمع‌وجمع و شبیه به دفترچه که با باز شدن به تجربه‌ای شبیه تبلت تبدیل می‌شود، به‌طور طبیعی با نیاز کاربر هم‌راستا است. در سایر نقدها نیز تأکید شده که اپل فرم‌فاکتور را از صفر ابداع نکرده، بلکه بر پایه‌ای که اندروید ساخته، لایه‌ای از پرداخت نرم‌افزاری افزوده است.
نمایشگر داخلی و مسئله چین‌خوردگی
یکی از نقاط قوت مورد اشاره در نقدها، نمایشگر داخلی (Inner Display) با پوشش مات نانوتکسچر (Nanotexture) است. این پوشش باعث می‌شود چین‌خوردگی خط تا (Crease) از نظر بصری مشکل‌ساز نباشد؛ هرچند به گفته منتقدان، این خط همچنان وجود دارد و تنها در صورت دقت و جست‌وجو دیده می‌شود. نکته مهم آن است که کاربر بیشتر آن را با لمس حس می‌کند تا با چشم ببیند؛ دقیقاً همان رفتاری که در بیشتر گوشی‌های تاشوی اندرویدی مشاهده می‌شود.
اکوسیستم اپلیکیشن‌ها؛ همان چالش آشنا
بخش عمده نقدها به وضعیت اپلیکیشن‌ها اختصاص دارد. اپلیکیشن‌ها هنوز برای این فرم‌فاکتور تازه بهینه‌سازی (App Optimization) نشده‌اند و همین موضوع، سال‌ها گوشی‌های تاشوی اندرویدی را در الگوی «گوشیی که به تبلتی مربعی تبدیل می‌شود» گرفتار کرد. آیفون دوئو نیز از این مشکل مستثنا نیست، اما نشانه‌هایی از بهبود سریع دیده می‌شود.
- در نقد WIRED آمده است که در فاصله یک روز، اپلیکیشن‌های کلیدی مانند Instagram، Threads، Slack و حتی اپلیکیشن Google آیکون‌های ناوبری خود را به نوار سمت راست منتقل کرده‌اند و محتوای اپلیکیشن برای استفاده بهتر از نمایشگر بزرگ‌تر چیده شده است.
- مایکل فیشر، منتقد شناخته‌شده حوزه گوشی‌های تاشو، وضعیت اپلیکیشن‌های بهینه‌نشده را ناهموار توصیف کرده و آن را با روزهای نخست آیپد مقایسه کرده است؛ با این حال تأکید دارد که برخی بازیگران اصلی already گام برداشته‌اند.
- دیوید ایمل اشاره می‌کند که بزرگ‌نمایی (Scaling) محتوا در اپلیکیشن‌های بهینه‌نشده کار می‌کند، اما نتیجه ظاهری نامناسب دارد و در برخی موارد بدتر از اپلیکیشن بهینه‌نشده روی یک تاشوی اندرویدی است.
- نمونه شاخص این وضعیت، اپلیکیشن Google Maps است که هنوز تمام نمایشگر را پر نمی‌کند و با چرخش دستگاه، چیدمان آن به حالت اولیه بازمی‌گردد.
نکته مهم دیگر آن است که همه اپلیکیشن‌ها به‌روزرسانی نخواهند شد؛ اپلیکیشن‌های iOS که دیگر فعالانه نگهداری نمی‌شوند، روی این دستگاه همیشه آشفته خواهند بود.
رابط کاربری نوار کناری و نمایشگر بیرونی
رابط کاربری تازه نوار کناری (Sidebar UI) اپل از جمله تغییرات نرم‌افزاری این دستگاه است که در نقدها واکنش‌های متفاوتی گرفته؛ برخی منتقدان آن را بسیار کارآمد می‌دانند و برخی دیگر معتقدند پذیرش آن از سوی توسعه‌دهندگان اندرویدی زمان بسیار بیشتری خواهد برد.
The Verge در نقد خود نوشته است که نمایشگر بیرونی (Cover Display) برای استفاده دائمی بیش از حد کوچک است و کاربر را به باز کردن مداوم دستگاه ترغیب می‌کند؛ همان تجربه‌ای که با فرم‌فاکتور جمع‌وجور و نسبتاً ضخیم سامسونگ Galaxy Z Fold 8 هم تا حدی تکرار می‌شود، با این تفاوت که دستگاه اپل ابعاد کوچک‌تری دارد.
دوام لولا، گرما و وزن
در نقد جوانا استرن، آیفون دوئو زیر فشار شدید آزمایش شده است. دستگاه بیش از ۳۲ هزار بار در کنار استفاده روزمره تا شده و لولا (Hinge) بدون مشکل دوام آورده است؛ دستاوردی که به گفته منتقدان بر پایه فناوری ساخته‌شده توسط برندهای اندرویدی بنا شده است.
با این حال، همان مشکل همیشگی گوشی‌های تاشو یعنی گرمای دستگاه در این محصول هم دیده می‌شود. استرن آیفون دوئو را «بخاری دستی» توصیف کرده و ظاهراً اپل این رفتار را بخشی از مدیریت حرارت معمول دستگاه دانسته است. خنک‌سازی دو نیمه یک دستگاه دشوارتر است و هرچه سطح قابل استفاده بیشتر باشد، این گرما محسوس‌تر خواهد بود.
تقریباً همه نقدها به سنگینی سخت‌افزار آیفون دوئو اشاره کرده‌اند؛ موضوعی که برندهای اندرویدی نسل به نسل روی آن کار کرده‌اند و Galaxy Z Fold 8 نمونه شاخص آن است. وزن این دستگاه هنوز به سطح برخی رقبا نمی‌رسد، اما بسیار نزدیک به مرز آزاردهنده است.
جمع‌بندی
بر اساس این نقدهای اولیه، اپل گوشی تاشو را از نو ابداع نکرده، اما سطحی از پرداخت نرم‌افزاری ارائه داده که در نسل‌های نخست تاشوهای اندرویدی کمتر دیده می‌شد. این دستگاه در اولین تلاش خود در چند زمینه لغزش داشته، اما نقطه شروعی قابل قبول محسوب می‌شود و پرسش اصلی این است که نسل بعدی تاشوهای اندرویدی چگونه به این سطح از یکپارچگی نرم‌افزاری پاسخ خواهند داد.