بسیاری از کاربران برای یادداشت‌برداری، مدیریت وظایف، برنامه‌ریزی پروژه و ژورنال‌نویسی از چند اپلیکیشن جداگانه استفاده می‌کنند؛ اما جابه‌جایی مداوم میان این ابزارها و هزینه اشتراک‌های ماهانه می‌تواند آزاردهنده شود. بر اساس گزارش XDA Developers، یک کاربر توانسته با تبدیل Obsidian به مرکز بهره‌وری شخصی، پنج اپلیکیشن محبوب را کنار بگذارد.
Obsidian جای Evernote را گرفت
Evernote پیش‌تر ابزار اصلی این کاربر برای یادداشت‌برداری بود؛ با دفترچه‌های جداگانه برای کارهای شخصی و حرفه‌ای و برچسب‌هایی برای نظم‌دهی. اما Obsidian با تمرکز بر انعطاف‌پذیری و کنترل بیشتر روی اطلاعات وارد شد. این نرم‌افزار مدیریت دانش مبتنی بر Markdown، علاوه بر ارائه امکانات یک اپلیکیشن یادداشت‌برداری سنتی، با سیستم پیوند داخلی (Internal Linking) و نمای گراف (Graph View) امکان اتصال ایده‌ها را فراهم می‌کند.
نویسنده توضیح می‌دهد که برای ایده‌های مقاله، پژوهش و منابع مفید یادداشت‌های جداگانه می‌سازد و آن‌ها را به پروژه‌های مرتبط پیوند می‌دهد. او همچنین از افزونه شخص ثالث AutoMover استفاده می‌کند تا یادداشت‌های مرتبط به‌صورت خودکار به پوشه‌های مشخص منتقل شوند. نمای گراف (Graph View) نیز اجازه می‌دهد یادداشت‌های متصل را از یک رابط واحد مرور کند.
Canvas جایگزین Microsoft Whiteboard شد
Microsoft Whiteboard ابزار محبوب این کاربر برای طوفان فکری، ساخت نقشه ذهنی و سازمان‌دهی بصری اطلاعات بود. با کنار گذاشتن Microsoft Whiteboard توسط مایکروسافت، او به Obsidian Canvas روی آورد. در Canvas می‌توان تعداد نامحدودی بوم (Canvas) ساخت، کارت متنی افزود، تصویر درج کرد، صفحه وب را جاسازی کرد و عناصر مختلف را با فلش به هم متصل کرد.
مزیت اصلی Canvas، یکپارچگی آن با بقیه Obsidian است. کاربر می‌تواند یادداشت‌های موجود را بکشد، آن‌ها را در نمای تقسیم‌شده (Split View) باز کند و حتی پیوست اضافه کند. با این حال، Canvas جایگزین کاملی برای Microsoft Whiteboard نیست؛ به‌ویژه اگر کاربر به طراحی آزاد با دست یا همکاری هم‌زمان وابسته باشد. اما برای نیازهای شخصی طوفان فکری، کارآمد ارزیابی شده است.
Bases جای Notion را پر کرد
Notion ابزار ترجیحی این کاربر برای مدیریت پایگاه‌های داده، پیگیری پروژه‌ها و سازمان‌دهی اطلاعات بود. با معرفی Obsidian Bases، وضعیت تغییر کرد. او می‌تواند یادداشت‌های موجود را در قالب جدول سازمان‌دهی کند، ویژگی‌هایی مانند مهلت، اولویت و وضعیت را به آن‌ها اختصاص دهد و با فیلتر کردن، اطلاعات مرتبط را پیدا کند. Bases از نمای کانبان (Kanban) نیز پشتیبانی می‌کند و نمایش بصری پروژه‌ها را آسان‌تر می‌سازد.
در جریان کاری نوشتن، کاربر یک تقویم محتوا نگه می‌دارد که مقاله‌ها را از ایده اولیه تا انتشار دنبال می‌کند. البته Bases با اتوماسیون و فرمول‌های پیشرفته Notion برابری نمی‌کند، اما نیازهای شخصی او را بدون پرداخت اشتراک دیگری پوشش می‌دهد.
Daily Notes و Tasks برای ژورنال و وظایف
Day One ابزار محبوب این کاربر برای ژورنال دیجیتال بود، اما او دریافت که بخش زیادی از کارکردهای آن را می‌تواند در Obsidian بازسازی کند. قابلیت داخلی Daily Notes به‌صورت خودکار برای هر روز یک یادداشت تاریخ‌دار می‌سازد و قالب‌های سفارشی، قالب ژورنال‌نویسی یکدستی را حفظ می‌کنند. او از این یادداشت‌ها برای ثبت تأمل‌های شخصی، رویدادهای مهم، دستاوردها و افکار پراکنده استفاده می‌کند.
برای آسان‌تر شدن پیمایش، افزونه Calendar از جامعه کاربری Obsidian یک تقویم ماهانه در گوشه پایین سمت چپ اضافه می‌کند. کاربر می‌تواند روی هر تاریخ کلیک کند تا یادداشت ژورنال مربوط به آن باز شود و نقطه‌های کوچک نشان می‌دهند چه مقدار نوشته شده است. افزونه Tasks نیز فهرست‌های انجام کار را به همان فضای کاری می‌آورد و از تاریخ سررسید، اولویت، وظایف تکرارشونده و فیلتر پشتیبانی می‌کند.
او می‌تواند وظایف را مستقیماً داخل یادداشت‌های پروژه بسازد و با پرس‌وجو (Query) یک داشبورد مرکزی برای نمایش مسئولیت‌های در انتظار، وظایف عقب‌افتاده و مهلت‌های پیش‌رو ایجاد کند. به گفته او، اپلیکیشن‌های موبایل Obsidian در ماه‌های اخیر بهبود زیادی داشته‌اند و دسترسی به مخزن‌ها (Vaults) یا ساخت یادداشت در حال حرکت دشوار نیست.
یک جریان کاری یکپارچه با هزینه کمتر
تبدیل Obsidian به مرکز بهره‌وری، فرایندی یک‌شبه نبوده و به آزمایش، چند افزونه و تنظیمات متعدد نیاز داشته است. این ابزار مبتنی بر Markdown به‌طور معمول رایگان است و Obsidian Sync حدود ۴ دلار در ماه هزینه دارد. به گفته نویسنده، Obsidian با همه قابلیت‌های Notion، Todoist یا Evernote برابری نمی‌کند، اما نیازهای روزمره او را به‌خوبی پوشش می‌دهد. همه‌چیز در یک مکان قرار می‌گیرد، کنترل کامل روی نحوه کار وجود دارد و صرفه‌جویی در هزینه اشتراک‌ها مزیت جانبی این روش است؛ مهم‌ترین دستاورد اما جریان کاری ساده‌تر و متصل‌تر است.