اهلبیت علیهم السلام در کلمات نورانی بر این موضوع تأکید کرده اند که خدای متعال هیچگونه حجابی ندارد. خدای متعال در پوشش حجاب و چیزی که بخواهد خدا را بپوشاند و محجوب کند قرار نمی گیرد. خدا هیچ حجابی ندارد و هر کجا که باشید با شماست. به این معنا حضرت حق در حجاب نیست اما از این طرف هم یک حقیقتی است که در خیلی مواقع، ما حضور و محبت و حکمت خدا را در این عالم درک و حس نمی کنیم. حضور و محبت دیگران را حس می کنیم ولی نسبت به حضرت حق غافل هستیم. لذا گلایه مند نسبت به خدا می شویم و اعتراض به طرح خدا داریم و این ناشی از این است که ما در حجاب هستیم. از این مهمتر و سنگینتر آن حجب ظلمانی است که یک موانعی از عالم ظلمات مانع بین ما و خدای متعال است. در معارف ما به صورت مکرر این مطلب آمده است که فرمودند به واسطه ما خدا عبادت و شناخته می شود و رسول خدا حجاب خدای متعال هستند. در روایتی فرمود بعد از اینکه خدای متعال حضرت را آفرید به او فرمود: "انت المراد و انت المرید". دوازده حجاب از نور آفرید. در هر حجابی که حضرت رفتند وقوفی داشتند. در حجاب اول دوازده هزار سال، در حجاب دوم یازده هزار سال و... و در هر عالمی هم ذکری داشتند و این عوالم را به نور و ذکر خودشان نورانی کردند. همه حجب نورانی در مقام ایمان هستند. اگر کسی به وجود مقدس نبی اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و بیت حضرت وارد شد، بیتی که در آن کلمه نور و ذکر تنزل پیدا کرده است، نور حضرت حق متمثل می شود در مثلی که در توحید صدوق فرمود: «این مثل، خود نبی اکرم هستند.» پس بین ما و حضرت حق یک سری حجاب هایی است. و از این مهمتر و سنگینتر، آن حجاب های ظلمانی است.