خودتان را مواظب و مراقب باشید و کشیک نفس را بکشید. جهانی هستید الهی و خدای متعال ذات ما و صفات و افعال ما را مانند خویش آفرید. قدرتی که به انسان داد، به هیچ موجودی نداد. انسان صدر اعظم موجودات است. خلیفه الله است. مجمع صفات الهی است. وقتی قلم صنع خداوند نقش انسانی را ترسیم فرمود به اینجا که رسید فتبارک الله احسن الخالقین فرمود. به آدم فرمود همه عالم خلقت را مسخر تو کردم. این انسان است که دل کوه و زمین را می شکافد، در قعر دریا غواصی می کند و... این انسان بر جسم و جسمانیت مسلط و قاهر محیط است. این اقتدار را برای انسان در این نشئه مشاهده می فرمایید؟ حالا یک سفر بر باطن عالم بر دارید تا ملکوت و عظمت او را بر ماورای طبیعت مشاهده بفرمایید. آسمانها و زمین یک سیب دان کز درخت قدرت حق شد عیان توچو کرمى در میان سیب در وز درخت و باغبانى بىخبر آن یکى کرمى دگر در سیب هم لیک جانش از برون صاحب علم جنبش او وا شکافد سیب را برنتابد سیب آن آسیب را بر دریده جنبش او پردهها صورتش کرم است و معنى اژدها مگر قرآن نمی فرماید روح الامین، آن روحی که امین است. قرآن و حقیقت و علم را نمی شود دست همه کسی داد چون باید امین باشد. امیرالمومنین علیه السلام فرمود علم در هر دلی جا نمی کند مگر اینکه دل امین باشد. انسان به حقیقت عالم پی نمی برد مگر اینکه امین باشد. روح الامین قرآن را به قلب انسان نازل کرد. ما هرچه را که می شنویم و هرچه را که می خوانیم، همه را می خواهیم با این عالم خودمان قیاس کنیم در حالی که اینگونه نیست و هرچه را که برای این نشئه است، برای این نشئه است. خدا در قرآن می گوید در آدم دمیدم. اینجا دمیدن چگونه است؟ سری به ملکوت عالم بزنیدو آنجایی بشوید. ببینید آنجا چه خبر است و اقتدار خود را در انجا مشاهده کنید. برای این که آنجایی بشوید باید با نردبان علم و بینش پیش بروید. خیال می کنی ارواح گرفتار توست؟ بعد می بینی ارواح، عقول، مجردات، مفارقات، ماوراء طبیت را هم زیر پر خود گرفته ای.