یکی از اسامی پروردگار عالم، حکیم است و یقینا حکمت که خیلی با ارزش است قبل از اینکه به بندگان و اولیای الهی برسد، نزد خود پروردگار عالم است. خدای متعال امتحانی مهمتر از امتحان حسادت نداشت که از ابلیس گرفت. ابلیس در آستانه خلقت آدم در اثر حسادت زمین خورد. مهمترین مشکل بشر همین حسادت است. حسادت یعنی اینکه خداوند نعمتی را به کسی بدهد و ما نتوانیم ببینیم. هرکسی باید شکرگزار نعمت هایی باشد که خداوند به او داده است. ماجرای هابیل و قابیل هم بر اثر حسادت اتفاق افتاد. حسادت صفتی است که از حدود سه سالگی در انسان خودش را نشان می دهد در حالیکه بسیاری از صفات بد به این زودی نمود پیدا نمی کنند. در احادیث و روایات هم بسیار به قبح حسادت اشاره شده است. بهترین راه دوری از حسادت این استکه هنگامی که انسان بر اثر حسادت به فردی، از رنج و درد او شادمان می شود، جلوی شادی خود را بگیرد و با فرد رنجور و غم دیده همدردی کند و از غم او غمگین شود. گاهی اوقات انسان بر اثر حسادت به فردی دیگر دوست دارد بدی های او را نشان دهد در این موقع هم بهتر است خوبی های او را بگوید تا ریشه حسد را هم در وجود خودش بسوزاند. ما باید در زندگی اخلاقی خودمان حسد نسبت به دیگران را در وجودمان از بین ببریم تا شیعه تر شویم. انسان اگر نسبت به اولیای خدا خسادت نداشته باشد بالاترین فضیلت را داراست. نقطه مقابل حسد، محبت است و خیر خواهی یکی از نتایج محبت است. هر چقدر بیشتر نسبت به ائمه ابراز ارادت کنیم حسد های مکنون در قلبمان را از بین می بریم و ذکر صلوات بهترین ذکر برای از بین بردن حسد است.