تا تنها 5 سال پیش گوگل هیچ چیز جز مفهومی گنگ و غیر قابل تصوری نبود : رقم " یک و صفر " در مقابل اش . حالا نوشتن و خواندن اش عوض شده: گوگل بخشی اساسی از زندگی برخط. هر روز بیش از 65 میلیون نفر ، از شهرهای آمریکا تا روستاهای چین ، به سراغ این جست و جوگر اینترنتی می آیند تا از آن برای یافتن هرچه میخواهند ، از جزیی ترین تا کلی ترین ، استفاده کند. این کلمه فعل شده ، طوری که می گویند : " اسم ات را گوگلیدم و آه ، متأسفم ، گمان نکنم برای مهمانی جمعه شب بیایم!" گوگی علاوه بر بی رقیب بودن در میان موتورهای جست و جوی اینترنتی ، سبک تازه ای از کسب و کار را نیز به راه انداخته . تصورش دشوار است که شرکت هایی ماند انرون و وردکام مرامی شبیه گوگل داشته باشند: نباید بد باشی!" شعاری که شرکت داعیه جدی دنباله روی آ را دارد. احتمالا این شعار از ماه مه ، زمانی که شرکت سهامی عام شد ، بیشتر به چشم آمد . بنیان گذار گوگل ، سرگی برین و لری پیج ، اهداف بلندپروازانه شان را شرح دادند و در نامه بی سابقه ای به وال استریت ژورنال نوشتند:"جست و جو و سازمان دهی تمامی اطلاعا جهان وظیفه ای سخت خطیر است که باید توسط شرکتی قابل اعتماد و علاقمند به خیر و سلاح جامعه انجام شود." بعد از انتشار آن نامه نیوزویک این طور نوشت:" بزرگ ترین POای پیش بینی شده قرن به وقوع پیوست و مستندات اش که جزئیات مالی ، راهبردهای تجاری ، و عوامل مخاطره آفرین غول جست و جوی اینترنتی را فاش می ساخت ، به سرعت کتاب "عرقِ" باب وودوارد را از صدر فهرست اخبار و تازه ها پایین آورد." ادامه متن جذاب این کتاب را با دانلود آن بخوانید.