وسو در کتاب «قرارداد اجتماعی» از منافع ویژهای که تضاد با آنها تشکیل جامعه را واجب کرده انتقاد میکند. او در این کتاب، مسئله اخلاق را بر اساس ساختارهای اجتماعی شرح میدهد. استدلال روسو جهت برقراری قراردادی بنیادین با جایگزین کردن اخلاق برابری و قانونی به قرارداد و حقوقیست که طبیعت با نابرابری جسمی بین انسانها موجب شده است. در این مقاله، نگاه انتقادی در وهله نخست متوجه موقعیت کنونی جهان و در مرحله بعد یادآوری اهمیت واحد اخلاقی است که جامعه را به عنوان مجموعهای واحد تشکیل میدهد و در آن قانون افراد را به یکدیگر مرتبط میکند. روسو برای دفاع از این نظر از استدلالهای مختلفی بهره میگیرد. استدلالهای روسو که در چند زمینه از جمله طبیعت انسانی، مذهب، اخلاق و قانون است پیرامون یک ایده اصلی ست بین منافع مختلفی که ارتباط اجتماعی را شکل میدهند وجه مشترک وجود دارد و اگر موردی نبود که همه منافع به آن مربوط شوند، هیچ جامعهای وجود نداشت. بر همین نفع مشترک است که جامعه باید اداره شود و قرارداد اجتماعی اثراتی دارد که بدون آنها غیرممکن است که جامعه به حیاتش ادامه دهد. استدلال روسو با شروع از قدیمیترین جوامع و تنها شکل طبیعی آن یعنی خانواده مسیری منطقی میپیماید. روسو سعی در نشان دادن این دارد که با اتمام نیاز بچهها به پدرشان ارتباط طبیعی تغییر میکند و اعضای خانواده همگی به طور یکسان مستقل میشوند.