تصور دنیای بدون گوشی هوشمند برای ما مشکل است؛ اما گوشی‌های هوشمند روزی در بین ما نخواهند بود. دنیای پس از آن‌ها چگونه است؟
روزی خواهد رسید، - البته نه خیلی زود - که گوشی هوشمند همان‌گونه که ماشین فکس و پیجر غیب شدند، در بین ما نخواهد بود.
اشتباه نکنید: ما هنوز تقریبا یک دهه تا جابه‌جایی اساسی از گوشی هوشمند فاصله داریم (البته اگر تا آن زمان همه ما به سایبرگ تبدیل نشده باشیم!). با این همه، قطعه به قطعه، پایه‌های سقوط نهایی گوشی‌های هوشمند توسط ایلان ماسک، مایکروسافت، فیسبوک، آمازون و تعداد بی‌شماری استارتاپ ساخته می‌شود.
اجازه بدهید چیزی را بگویم: روزی که گوشی‌های هوشمند بمیرند، همه‌چیز برای همه‌کس واقعا عجیب و غریب خواهد شد. این عجیب و غریب بودن نه‌تنها در محصولات، بلکه در روش زندگی ما نیز خواهد بود.
در اینجا نگاهی به رژه آرام و بدون توقف به سمت مرگ گوشی‌های هوشمند و اینکه جهان بعد از گوشی هوشمند چه شکلی خواهد بود، خواهیم داشت.
آینده نزدیک
مردم از آیفون و گوشی‌های هوشمند که با الهام از آن ساخته شدند، به‌عنوان محصولاتی انقلابی یاد می‌کنند: کوچک به‌اندازه‌ای که می‌توان آن‌ها را هر جایی برد، نیرومند تا اندازه‌ای که می‌توانند تعداد زیادی کار روزانه را انجام دهند و آکنده از مشخصات فنی همچون دوربین و سنسورهای جی‌پی‌اس که اپلیکیشن‌هایی همچون اوبر و اسنپ‌چت را ممکن می‌سازند.
اما گوشی هوشمند را از منظر دیگری در نظر بگیرید. پی‌سی و لپ‌تاپ از ترکیب ماوس، کیبورد و مانیتور ساخته شده‌اند. گوشی‌های هوشمند همین مدل را گرفتند، آن را کوچک‌تر کردند و ورودی مجازی و لمسی به آن افزودند. به‌عنوان مثال گلکسی اس 8 را در نظر بگیرید؛ این پرچم‌دار، یک گوشی زیبا با نمایشگر بدون حاشیه است و قدرت پردازشی بالایی دارد. این گوشی تحسین‌برانگیز است، اما بیشتر تکامل محسوب می‌شود تا انقلاب.
آشکارا، گلکسی اس 8 با دستیار صوتی بیکسبی عرضه می‌شود که سامسونگ قول داده است روزی خواهد توانست تنها با صدای شما تمام ویژگی‌های گوشی را کنترل کند. این گوشی با نسخه جدیدی از هدست واقعیت مجازی گیر وی‌آر که مشترکا با آکیولس فیسبوک توسعه داده شده است، عرضه می‌شود. آیفون بعدی نیز با قابلیت‌های واقعیت افزوده و سیری بهبودیافته معرفی می‌شود.
از آنجایی که محصولاتی همچون اکوی آمازون، هدست واقعیت مجازی پلی‌استیشن سونی و اپل واچ موفقیت محدود اما اساسی کسب کرده‌اند، باید انتظار داشته باشید که شرکت‌های بزرگ و کوچک قمار بیشتری بکنند و آزمایش‌های بیشتری روی موج بعدی پلتفرم‌های کامپیوتری انجام دهند.
آینده میان‌مدت
در میان‌مدت، همه این تکنولوژی‌های آزمایشی و ابتدایی به سمت چیزی آشنا و عجیب می‌روند. مایکروسافت، فیسبوک، گوگل و مجیک لیپ همه در حال کار بر روی هدست‌های واقعیت افزوده هستند که تصاویر سه‌بعدی را بر روی چشم شما می‌اندازند. حتی شایعات حاکی از آن هستند که اپل نیز در حال کار بر روی واقعیت افزوده است.
الکس لیپمن از مایکروسافت اخیرا به بیزنس اینسایدر گفته است واقعیت افزوده به‌سرعت جایگزین تلویزیون، گوشی هوشمند و هر چیزی می‌شود که دارای نمایشگر باشد. اگر تماس‌ها، چت‌ها، فیلم‌ها و بازی‌ها به چشم تابیده شوند و یا بر اجسام اطراف شما قرار گیرند، نیاز به دستگاه دیگری در جیب یا مرکز سرگرمی خود نخواهید داشت.
هم‌زمان، گجت‌هایی مانند اکوی آمازون و ایرپاد اپل در این دنیا اهمیت بیشتری می‌یابند. با گسترش سیستم‌های هوش مصنوعی همچون الکسای آمازون، سیری اپل، سامسونگ بیکسبی و کورتانای مایکروسافت، نه‌تنها میزان صحبت با کامپیوترها بیشتر می‌شود، بلکه کامپیوترها نیز بیشتر با ما صحبت می‌کنند.
به عبارت دیگر، کامپیوترها حس شما را خواهند دزدید. این کمی ترسناک است. فکر کنید در دنیایی که فیسبوک نه‌تنها چیزی که می‌خوانید، بلکه چیزی را که در دنیای اطراف می‌بینید، کنترل می‌کند؛ یک اشکال کوچک می‌تواند چه مشکلاتی به بار آورد.
آینده دنیا به‌گونه‌ای خواهد بود که دنیای واقعی و تکنولوژی بیش از پیش درهم آمیخته می‌شوند. شرکت‌های تکنولوژی بزرگ وعده می‌دهند که در دنیایی که دنیای مجازی و فیزیکی یکی می‌شوند، حواس‌پرتی تکنولوژیکی کمتر خواهد شد و هماهنگی بیشتری شاهد خواهیم بود.
آینده واقعا دیوانه‌وار
اما همه این سرمایه‌گذاری‌‌ها برای آینده مبتنی بر گجت‌ها خواهد بود، حتی اگر این گجت یک عینک باشد. برخی از عجیب‌ترین، پیشروترین و غیرقابل‌پیش‌بینی‌ترین پیشرفت‌ها از این نیز جلوتر خواهند رفت؛ البته اگر شما حاضر باشید چند دهه بیشتر منتظر بمانید.
در این هفته شاهد کمپانی نورالینک بودیم که یکی از بنیان‌گذاران آن ایلان ماسک است. هدف این کمپانی تازه تأسیس این است که با استفاده از یک «نوار عصبی» مغز انسان را به کامپیوتر متصل کند. این یک قدم بعد از ترکیب دنیای فیزیکی و دیجیتال است، چون در اینجا انسان و کامپیوتر یکی می‌شوند.
با فرض اینکه علم به‌خوبی کار کند، این انتهای جاده‌ای است که گوشی‌های هوشمند شروع کرده‌اند. اگر گوشی هوشمند به ما قدرت دسترسی به اطلاعات داده است و واقعیت افزوده اطلاعات را پیش چشم ما نشان می‌دهد؛ نوار عصبی حلقه را تکمیل خواهد کرد.
ایلان ماسک معتقد است که پیشرفت هوش مصنوعی دلیل این امر است و انسان برای اینکه بتواند با هوش مصنوعی و ماشین‌ها برابری کند، باید خود را ارتقاء دهد. اگر به این موضوع علاقه بیشتری دارید، می‌توانید کارهای ری کورزویل (تصویر بالا) را دنبال کنید.
ایده پیوستگی انسان/ماشین وحشتناک است و نویسندگان داستان‌های علمی-تخیلی، تکنولوژیست‌ها و فیلسوف‌ها حق دارند بپرسند که در وهله اول چه چیزی انسان را می‌سازد. از طرف دیگر، این ایده چندان جدید است که کسی نمی‌داند این دنیا در عمل چگونه خواهد بود.
زمانی که گوشی‌های هوشمند بمیرند، ما تنها شاهد پایان یک دوران نخواهیم بود. آن زمان پایان دوران ماشین‌هایی خواهد بود که به‌صورت منفعلانه با خود حمل می‌کنیم و آغاز چیزی خواهد بود که پلی بین بدن ما و جزر و مد اطلاعات دیجیتال برقرار می‌کند. آن زمان واقعا عجیب و غریب خواهد بود.
با این حال برخی از تکنولوژیست‌ها معتقدند گوشی‌های هوشمند، ابرقدرت‌هایی در اختیار ما قرار می‌دهند که فراتر از هر چیزی است که طبیعت به ما می‌دهد. از برخی جهات، ارتقاء مغز انسان، ابرقدرت نهایی خواهد بود؛ اما شاید این تنها خوش‌بینی صرف باشد.