امروزه "امنیت بیومتریک" یا "زیستسنجشی" برای احراز هویت، فراتر از "اثر انگشت" و "تشخیص چهره" رفته است.
متاسفانه هکرها راه تسلط بر این مسائل امنیتی را نیز دریافتهاند.
"بیومتریک" به نوع خاصی از روشهای امنیتی گفته میشود که در آن برای کنترل دسترسی و برقراری امنیت از ویژگیهای قابل اندازهگیری بدن انسان یا هر موجود زندهٔ دیگر استفاده میشود. همانگونه که از کلمه بیومتریک بر میآید، در این روش با استفاده از الگوریتمهای ریاضی از اندامها برداشتهای ثابت و یکتایی میشود که میتوان از آن به عنوان یک کلمه عبور یکسان و غیرقابل تقلید و گاه غیرقابل تغییر استفاده کرد.
سیستم احراز هویت معمولا از یک سیستم رایانهای برای اسکن اندازه و شکل دست افراد استفاده میکند و همچنین موقعیت مکانی فرد را تعیین میکند.
این الگوها باید در هر دفعه که سیستم دست فرد را اسکن میکند، شناسایی شود. در راستای هک کردن این سیستم، محققان امنیتی آلمانی یک مدل مومی دست تولید کردهاند که میتواند برای شکست سیستم احراز هویت استفاده شود.در این روش محققان از ۲ هزار و ۵۰۰ عکس دست استفاده کردند که با استفاده از دوربین اصلاح شده با " SLR" تهیه شده بودند.
فیلتر مادون قرمز این دوربین برای تشخیص بهتر رگهای زیر پوستی حذف شده بود.
دست مومی تولید شده توسط آنها، با جزئیات تمام ساخته شده است و رگهای خونی فرد را نیز دارد.
این سیستم برای مواجهه با سیستم احراز هویت عملکرد خوبی داشت.