یک نویسنده در XDA Developers پس از دو سال استفاده و نگهداری سرور رسانه خانگی مبتنی بر Plex و Jellyfin، تصمیم گرفت اپلیکیشن متن‌باز Stremio را به‌صورت نصب جانبی (Sideload) روی Google TV خود امتحان کند. او می‌گوید نگهداری سرور شخصی به‌مرور از یک سرگرمی لذت‌بخش به کاری زمان‌بر تبدیل شده بود؛ از سازمان‌دهی کتابخانه و اصلاح فراداده (Metadata) تا رفع مشکلات پخش راه دور.
از سرگرمی تا وظیفه روزانه
به گفته این نویسنده، سرور Jellyfin او کتابخانه‌ای ۲ ترابایتی دارد که مدیریت خودکار رسانه و دسترسی راه دور دوستانش از طریق Tailscale برای آن تنظیم شده است. او همچنین از پشتیبان‌گیری (Backup) مناسب استفاده می‌کند. با این حال، همین نگهداری مداوم باعث شده بود زمان کمتری برای تماشای واقعی محتوا باقی بماند.
او تأکید می‌کند که در سلف‌هاستینگ (Self-hosting)، رضایت اولیه از ساختن یک سامانه شخصی خیلی زود جای خود را به کارهای تکراری می‌دهد: کتابخانه‌ها همیشه نیاز به مرتب‌سازی دارند، فراداده‌ها باید اصلاح شوند و پخش راه دور معمولاً به عیب‌یابی نیاز دارد.
Stremio؛ تمرکز بر کشف محتوا به‌جای مدیریت سرور
Stremio یک پلتفرم رسانه متن‌باز است که نویسنده آن را با نصب جانبی روی Google TV نصب کرد. به گفته او، راه‌اندازی اولیه Stremio روی Google TV به‌خاطر نیاز به نصب از طریق درایو USB دشوارتر از Jellyfin یا Plex بود. دلیل این کار آن است که Stremio از افزونه‌های شخص ثالث (Third-party Add-ons) پشتیبانی می‌کند و همین موضوع باعث شده در برخی دستگاه‌ها از Google Play Store حذف شود.
با این حال، پس از آماده شدن اپلیکیشن، تجربه آن چشمگیر بود. رابط کاربری Stremio حول کشف فیلم و سریال می‌چرخد و به‌جای درگیر کردن کاربر با منوهای پیچیده کتابخانه شخصی، سریع‌تر او را به تماشا می‌رساند. این کار از طریق سیستم افزونه‌ها انجام می‌شود؛ Stremio می‌تواند منابع محتوایی مختلف را یکپارچه کند و بدون افزودن به فضای ذخیره‌سازی سرور، دامنه کشف و پخش را گسترش دهد.
نویسنده اشاره می‌کند که هر چیزی که Stremio پخش می‌کند، فراداده مدیریت‌شده، تصاویر بندانگشتی (Thumbnail) و زیرنویس همگام‌شده دارد. البته او هشدار می‌دهد که تجربه Stremio کاملاً به افزونه‌های نصب‌شده بستگی دارد و این اپلیکیشن همه فیلم‌ها و سریال‌های موردنظر را ارائه نمی‌دهد. همچنین دسترس‌پذیری منابع، پایداری پخش و حتی قانونی بودن محتوای تماشاشده می‌تواند متفاوت باشد؛ بنابراین کاربر باید فقط از منابعی استفاده کند که مجوز آن را دارد.
اتصال کتابخانه Jellyfin به Stremio
نویسنده برای از دست ندادن کتابخانه Jellyfin خود، از پروژه اجتماعی Jellio+ استفاده کرد تا کتابخانه Jellyfin را به Stremio متصل کند. به این ترتیب توانست مجموعه موجودش را از طریق یک کلاینت متفاوت مرور کند و نیازی به انتخاب بین رابط ساده Stremio و کتابخانه‌ای که ماه‌ها صرف ساخت آن شده بود، نداشته باشد.
او توضیح می‌دهد که این یکپارچه‌سازی‌ها ویژگی بومی Stremio نیستند و راه‌اندازی آن‌ها به تنظیمات بیشتری نیاز دارد. Jellio+ به‌عنوان یک افزونه روی سرور Jellyfin نصب شد و گزینه‌ای اضافه کرد تا مشخص شود کدام کتابخانه‌ها در Stremio نمایش داده شوند. او همچنین باید نشانی محلی Jellyseerr، کلید API (API Key) جلی‌سیر و نشانی عمومی سرور Jellyfin را در افزونه وارد می‌کرد. خوشبختانه نمونه‌های Jellyfin و Jellyseerr او از طریق یک تانل رایگان Cloudflare و با HTTPS قابل دسترسی بودند. به این ترتیب رسانه روی سرور خودش باقی ماند و Stremio به راهی دیگر برای کشف و دسترسی به آن تبدیل شد.
به گفته نویسنده، در پخش مستقیم و ترنسکدینگ (Transcoding) مشکلاتی پیش نیامد، هرچند انتظار داشت رفتار آن با کلاینت خود Jellyfin متفاوت باشد. به‌طور کلی، امکان حفظ کتابخانه موجود در کنار تغییر روش دسترسی، Stremio را برای او ارزش امتحان کردن کرده است.
Plex و Jellyfin همچنان کار خود را دارند
نویسنده تأکید می‌کند که Stremio جایگزین کامل Plex و Jellyfin نیست. او هنوز به مدیریت سرور و فضای ذخیره‌سازی نیاز دارد و Jellyfin همچنان کتابخانه شخصی‌اش را مدیریت می‌کند. اگر کتابخانه‌ای منظم است، به لطف یکپارچه‌سازی‌ها و خودکارسازی‌هایی است که کارهای دشوار و غیرجذاب را انجام می‌دهند.
به باور او، اگر فقط یک کتابخانه صیقل‌خورده و اشتراک‌گذاری ساده رسانه می‌خواست، Plex گزینه جذاب‌تری بود. در مقابل، Jellyfin به‌دلیل متن‌باز بودن و کنترل بر زیرساخت شخصی، جذابیت انکارناپذیری دارد. اما نقطه قوت Stremio جای دیگری است: کمک به کشف محتوا و کاهش فاصله بین پیدا کردن چیزی برای تماشا و تماشای واقعی آن.