بر اساس گزارش XDA Developers، یکی از کاربران که هم‌زمان از سه عامل کدنویسی (Coding Agent) شناخته‌شده Claude Code، Codex و Antigravity استفاده می‌کند، به جای انتخاب یک ابزار، همه آن‌ها را به یک فضای کاری مشترک (Shared Workspace) متصل کرده است. در این روش، حافظه پروژه نه در تاریخچه گفتگوی یک اپلیکیشن، بلکه داخل پوشه پروژه نگهداری می‌شود تا هر عامل بتواند کار عامل قبلی را ادامه دهد.
چرا انتخاب یک عامل کدنویسی کافی نیست؟
وقتی کاربر تنها به یک عامل کدنویسی وابسته می‌شود، ممکن است محدودیت مصرف (Usage Limit) در میانه پروژه تمام شود. در چنین شرایطی انتقال پروژه به ابزار دیگر معمولاً به شروع یک نشست تازه و بازگویی دوباره همه زمینه‌ها منجر می‌شود. به گفته این کاربر، همین موضوع روند کار را به یک «ماراتن کپی و پیست» تبدیل می‌کرد.
هر یک از این ابزارها نیز نقاط قوت متفاوتی دارند؛ برای نمونه Codex تمایل دارد کدی را که Claude نیمه‌کاره رها کرده تکمیل کند و Antigravity می‌تواند صفحه‌ای را در مرورگر باز کند و نتیجه را از نظر بصری بررسی کند. بنابراین کنار گذاشتن دو ابزار به سود یکی، مزیت‌های آن‌ها را از بین می‌برد.
ساختار پوشه مشترک چگونه کار می‌کند؟
در این روش، فایل‌های دستورالعمل (Instruction File) و حافظه پروژه داخل یک پوشه قرار می‌گیرند. Claude Code معمولاً فایل CLAUDE.md را جست‌وجو می‌کند، اما این فایل می‌تواند با یک خط، فایل دیگری را فراخوانی کند. در این تجربه، CLAUDE.md تنها به AGENTS.md اشاره می‌کند؛ فایل دستورالعمل مشترکی که بسیاری از عامل‌های کدنویسی از جمله Codex و Antigravity آن را می‌خوانند.
- AGENTS.md: قانون‌نامه مشترک هر سه عامل است و تنها فایلی محسوب می‌شود که کاربر ویرایش می‌کند.
- HANDOFF.md: گزارش جاری پروژه با جدیدترین یادداشت در بالا است. هر عامل پیش از ترک کار، یادداشتی امضا می‌کند و می‌نویسد چه کاری را تمام کرده، چه کاری ناتمام مانده و عامل بعدی از کجا باید شروع کند.
- DECISIONS.md: فهرست تصمیم‌های قطعی پروژه است. وقتی موضوعی تثبیت شد، عامل‌ها اجازه ندارند آن را معکوس کنند و در صورت اختلاف، تنها می‌توانند آن را در یادداشت تحویل خود علامت بزنند.
قانون‌نامه همچنین برای هر عامل بر اساس توانایی‌هایش وظیفه تعیین می‌کند؛ Antigravity بررسی بصری در مرورگر را بر عهده دارد و دو ابزار دیگر کارهای برنامه‌ریزی و رفع اشکال را میان خود تقسیم می‌کنند. کاربر تنها اجازه می‌دهد در هر لحظه یک عامل روی پوشه کار کند و پایان کار در Claude Code و Codex از طریق یک مهارت تحویل (Handoff Skill) انجام می‌شود؛ مجموعه‌ای ذخیره‌شده از دستورالعمل‌ها که عامل با فراخوانی نام آن‌ها را دنبال می‌کند. چون همه فایل‌ها به قالب مارک‌داون (Markdown) هستند، کاربر می‌تواند هر زمان آن‌ها را در یک ویرایشگر متن باز کند.
نتیجه در عمل
نخستین نشانه موفقیت این روش، نحوه آغاز نشست‌ها بود. به گفته کاربر، Codex پوشه را خواند و اعلام کرد کار را از آخرین یادداشت ادامه می‌دهد. سپس Antigravity اعلام کرد کار Codex را ادامه می‌دهد و بعدتر Claude Code نیز به تحویل Antigravity اشاره کرد. این روند بدون آنکه کاربر توضیح تازه‌ای بدهد، همان‌طور که انتظار می‌رفت پیش رفت.
بزرگ‌ترین مزیت این روش، مدیریت محدودیت مصرف است؛ اگر یک عامل در میانه پروژه تمام شود، کاربر همان پوشه را در اپلیکیشن دیگری باز می‌کند و کار از آخرین یادداشت ادامه پیدا می‌کند. مزیت دیگر، استفاده هم‌زمان از نقاط قوت مدل‌های مختلف است. گزارش تحویل (Handoff) نیز به‌مرور به تاریخچه‌ای ساده از پروژه تبدیل شده که کاربر می‌تواند در یک دقیقه ببیند چه تغییراتی رخ داده است. پرسش‌های خطاب به کاربر نیز در همین فایل ثبت می‌شوند و در تاریخچه گفتگوی یک اپلیکیشن پنهان نمی‌مانند. برای نمونه، Antigravity در پایان کارش از عامل بعدی خواست پیش از افزودن هر چیز تازه با کاربر هماهنگ کند.
محدودیت‌ها و نکات اجرایی
این روش بدون هزینه و تلاش نیست. هر نشست باید با یک تحویل پایان یابد و عامل‌ها قوانین را کاملاً یکسان دنبال نمی‌کنند؛ برای نمونه Antigravity برای نوشتن یادداشت به دستور صریح‌تری نسبت به Codex نیاز داشت. کاربر همچنین توصیه می‌کند دو عامل هم‌زمان روی یک پوشه کار نکنند، زیرا ممکن است بدون خواندن یادداشت یکدیگر فایل‌ها را ویرایش کنند. کوتاه نگه داشتن قانون‌نامه نیز اهمیت دارد؛ به گفته او Google سقف ۱۲٬۰۰۰ کاراکتری برای فایل‌های قانون Antigravity تعیین کرده و قانون‌نامه او حدود ۲٬۴۰۰ کاراکتر است.
جمع‌بندی
این کاربر هنوز اشتراک هر سه ابزار را دارد، اما می‌گوید حتی در صورت لغو اشتراک Google و OpenAI می‌تواند همین ساختار را ادامه دهد. به باور او، این عامل‌ها اکنون کمتر رقیب و بیشتر همکارانی هستند که می‌توان آن‌ها را به یک پروژه مشترک اضافه کرد. اگر ماه آینده عامل چهارمی هم ظاهر شود، او احتمالاً همان پوشه را به آن نشان می‌دهد تا ببیند آیا یادداشت‌ها را می‌خواند یا نه.