
بسیاری از کاربران ویندوز ۱۱ پرو بدون آنکه آگاهانه این نسخه را انتخاب کرده باشند، از آن استفاده میکنند. نسخه پرو معمولاً بهصورت از پیش نصبشده روی لپتاپهای کاری، همراه با رایانههای گرانتر یا از سوی کارفرمایی که به مدیریت از راه دور نیاز دارد، در اختیار کاربر قرار میگیرد. همین موضوع باعث میشود بسیاری از افراد تصور کنند نسخه پرو انتخاب پیشفرض و حرفهایتری برای ویندوز است.
نسخه پرو سرعت یا قدرت بیشتری به رایانه نمیدهد
ارتقا به ویندوز ۱۱ پرو عملکرد بازیها را بهتر نمیکند و قدرت بیشتری از پردازنده (CPU) آزاد نمیکند. آنچه کاربر در نسخه پرو به دست میآورد، قابلیتهای بیشتر برای مدیریت و امنیت است، نه نسخهای سریعتر از ویندوز. اگر رایانهای با نسخه Home کند کار میکند، نصب نسخه Pro آن مشکل را برطرف نخواهد کرد. مایکروسافت نیز نسخه پرو را معمولاً مانند یک محصول عادی مصرفی به کاربران عادی نمیفروشد؛ مخاطب اصلی آن بخشهای فناوری اطلاعات (IT) هستند که صدها رایانه را مدیریت میکنند.
قابلیتهای مفید اما پنهان ویندوز ۱۱ پرو
با وجود تمرکز نسخه پرو بر ابزارهای سازمانی، چند قابلیت کاربردی در آن وجود دارد که بسیاری از کاربران از آنها بیخبرند:
- Windows Sandbox (ویندوز سندباکس): محیطی موقت و ایزوله برای آزمایش نرمافزارهای مشکوک فراهم میکند تا فایل نصبی ناشناس به نصب اصلی ویندوز آسیب نزند. این قابلیت در نسخه Home وجود ندارد، اما در نسخه Pro بهصورت پیشفرض غیرفعال است و برای فعالسازی آن باید Hardware Virtualization (مجازیسازی سختافزاری) را در BIOS (بایوس) روشن کرد.
- Group Policy (گروه پالیسی): دسترسی به گزینهها و تنظیماتی را ممکن میکند که در برنامه Settings (تنظیمات) ویندوز دیده نمیشوند. این ابزار کنترل دقیقتری بر بهروزرسانیها، تلهمتری و رفتار سیستم میدهد، اما هیچ دکمه سادهای برای دسترسی به آن وجود ندارد و کاربر باید از وجود gpedit.msc آگاه باشد.
- Remote Desktop (ریموت دسکتاپ): در ویندوز ۱۱ پرو میتوان رایانه خانگی را میزبان اتصالهای ورودی ریموت دسکتاپ کرد. کاربران نسخه Home میتوانند به رایانه دیگری متصل شوند، اما نمیتوانند میزبان اتصال ورودی باشند. این قابلیت در نسخه Pro نیز بهصورت پیشفرض خاموش است.
- BitLocker (بیتلاکر): امکان رمزنگاری درایو داخلی و حافظههای قابل حمل، از جمله درایوهای USB را فراهم میکند تا فایلهای حساس در صورت سرقت لپتاپ در دسترس قرار نگیرند.
بخش زیادی از نسخه پرو برای کاربر عادی کاربرد ندارد
ویندوز ۱۱ پرو مجموعهای از قابلیتها را نیز شامل میشود که کاربر عادی احتمالاً هیچ نیازی به آنها ندارد. Domain Join (دامین جوین) و Entra ID (انترا آیدی) برای اتصال رایانهها به زیرساخت هویت یک سازمان طراحی شدهاند و Intune (اینتون) به بخشهای فناوری اطلاعات اجازه میدهد رایانهها را از راه دور مدیریت کنند. Kiosk mode (حالت کیوسک) نیز میتواند دستگاه را به اجرای یک برنامه مشخص محدود کند و Windows Update for Business (ویندوز آپدیت فور بیزنس) کنترل بیشتری بر نحوه رسیدن بهروزرسانیها به مجموعهای از رایانهها در اختیار مدیران قرار میدهد.
این قابلیتهای سازمانی لزوماً نسخه پرو را برای کاربر عادی بد نمیکنند، اما توضیح میدهند که چرا بخش زیادی از آن برای بسیاری از افراد بیربط به نظر میرسد. مایکروسافت نسخه Pro را پلی میان ویندوز مصرفی و ابزارهای موردنیاز کسبوکارها برای مدیریت صدها یا هزاران دستگاه ساخته است؛ به همین دلیل، قابلیتهای مفید برای کاربران فردی تقریباً بهطور جانبی در آن قرار گرفتهاند.
از آنچه پرداخت کردهاید استفاده کنید
برای بررسی اینکه نسخه پرو روی رایانه شما نصب است یا نه، میتوانید به مسیر Settings > System > About (تنظیمات > سیستم > درباره) مراجعه کنید. سپس از میان قابلیتهای کاربردی نسخه Pro یکی را انتخاب کنید که مشکلی واقعی از شما حل میکند، آن را فعال کنید و کاربردش را آزمایش کنید. اگر هیچیک از قابلیتهای اختصاصی ویندوز ۱۱ پرو برای شما مفید به نظر نمیرسد، این هم اطلاعات ارزشمندی است؛ در خرید رایانه بعدی، نسخه Home کافی خواهد بود. اختلاف قیمت ۶۰ دلاری میان نسخه Home با قیمت ۱۳۹ دلار و نسخه Pro با قیمت ۱۹۹ دلار، مبلغ کماهمیتی برای صرفهجویی در هزینه نرمافزار نیست.
در نهایت، نسخه Pro باید حس یک انتخاب آگاهانه را بدهد، نه برچسبی که تنها نامی متفاوت برای ویندوز است. اگر نسخه Home همه نیازهای شما را برآورده میکند، داشتن مجموعهای از ابزارهای سازمانی جایزهای محسوب نمیشود؛ اما اگر ویندوز ۱۱ پرو از قبل روی رایانه شما نصب است، ارزش دارد چند دقیقه وقت بگذارید و ببینید واقعاً چه قابلیتهایی در اختیار دارید.