به گزارش سافت گذر به نقل ازظهور؛ گوگل تیوی علیرغم مشکلات ناشی از مخارج
بالا، فروش اندک و دشواری پخش برنامههایش در آمریکا، به زودی دامنه فعالیت
خود را گسترش داده و به اروپا خواهد رساند.
فروش دو محصول کمپانی سونی که امکان فعالیت پلتفرم نرمافزار تلویزیونی
گوگل را فراهم میکنند، از ماه سپتامبر سال جاری در کشورهای اروپایی آغاز
میشود.
محصولات کمپانی سونی یعنی “ست-تاپ باکس” (set-top box) و “دستگاه پخش
بلو- رِی” (Blu-ray player) به ترتیب ۲۰۰ یورو (۲۶۶ دلار) و ۳۰۰ یورو(۳۹۹
دلار) قیمت دارند.
“اریک اشمیت” آگوست سال گذشته از آغاز فعالیت گوگل تیوی در اروپا خبر
داده بود و سونی نیز خبر ارائه بین المللی دو ست تاپ-باکس را در نمایشگاه
محصولات الکترونیکی مصرف کنندگان و حمایت از صنعت محتوا در ماه ژانویه خبر
داده بود: ما قصد داریم تا از صنعت محتوا با ارائه پلتفرمی باز برای تکامل
نسل بعدی تلویزیون، حمایت کنیم، همانطور که اندروید پلتفرم باز برای نسل
آینده تلفنهای همراه است.
پلتفرم نرمافزار تلویزیون گوگل با هدف افزودن وب به تلویزیونهای
معمول از طریق مجتمع کردن دستگاههای تلویزیون کاربران با اینترنت و
ماهواره صورت میگیرد. استفاده از تلفن همراه هوشمند به عنوان کنترل از راه
دور، جستجوی فضای اینترنت هنگام تماشای یک فیلم و ایجاد یک صفحه اصلی
(home page) با آیکون برنامهها و کانالهای تلویزیونی از امکانات این
تکنولوژی است.
کنترل از راه دور برای این تلویزیونها دارای دکمه گوگل پلی (Google
Play) است که کاربر با فشردن آن به طور مستقیم به فروشگاه آن لاین محتوا و
برنامه گوگل هدایت میشود، این کنترل همچنین قابلیت دریافت فرمانهای صوتی
را دارد.
حال باید دید با وجود عدم موفقیت تجاری گوگل تیوی در سرزمین مادریاش،
چه منافعی از حضور گوگلتی وی در اروپا عاید این کمپانی و سونی می شود که
ارزشمندتر از کسب منافع مالی است؟ گوگل از فراهم آوردن بستری که
تلویزیونهای معمولی را قادر به مرور صفحات وب و جستجوی هرنوع محتوا در آن
-حتی هنگام تماشای فیلم- میکند، به واقع چه هدفی را دنبال می کند؟
حضور گوگل در عرصه صنعت تولید محتوا (یا شاید بهتر باشد این عرصه را
عرصه فرهنگ و سبک زندگی بنامیم) که پیش از این با یوتیوب کلید خورده بود و
اکنون با آوردن تلویزیون در میان خانه و در جمع خانواده ادامه مییابد، با
چه مقاصدی صورت میگیرد؟
در صورتی که این پروژه در گام بعدی وارد آسیا و آفریقا شود و به یک عنوان
تکنولوژی وارداتی مورد استقبال قرار بگیرد، هزینه خسارات وارده به فرهنگ
این ملل را چه کسی خواهد پرداخت؟