در حال حاضر جهان با مشکلات عدیده ای روبرو است و همه این ها به دلیل عدم حضور امام حاکم بر جهان است. اگر جامعه جهانی آن گونه که خدا اراده کرده اداره می شد هیچ یک از این مشکلات به وجود نمی آمد. هر جنگ، فساد و مصیبتی که اتفاق می افتد به علت این است که بشر هنوز به این نرسیده است که جهان احتیاج به یک مدیر الهی، امام و رهبر دارد. ما انسان ها جاهلانه و غافلانه به دنبال مأمن ها و راهکارهایی می گردیم که هیچ یک قابل اعتماد نیستند. همه مسائل و مصائبی که در دنیا اتفاق می افتد در قضا و قدر الهی است و تا خداوند نخواهد هیچ یک واقع نمی شود. هیچ اندیشه، فکر و مکتبی نیست که تا الان در جهان فرصت عرض اندام نداشته باشد و همه با شکست مواجه شده اند. کسی راه حلی برای مشکل حال حاضر جهان یعنی کرونا سراغ ندارد. هنوز به اضطرار نرسیدیم که امام را واقعا بخواهیم و دل تنگ شویم. دل تنگی واقعی زمانی است که برای نفس کشیدن در هوای حکومت امام زمان (عج) شوق و ذوق داشته باشیم. شب نیمه شعبان مانند شب قدر است و دعاهای مربوطه همه دعاهای تقدیری است و ظرفیت امشب یک ظرفیت خاص است. خداوند متعال علاوه بر احیا و شب زنده داری یک فضیلت برتری را به امشب عنایت فرموده است که آن میلاد امام زمان (عج) است. در شب نیمه شعبان با دو ظرفیت قدریِ قدرتمند از جانب پروردگار روبرو هستیم: یکی رَحِم زمانی نیمه شعبان؛ دیگری رَحِم شخصیتی ولی الله الاعظم. در این شب یک رحمت ویژه و نظر خاص نسبت به بندگان می شود و عطایا و مواهب در این شب فراوان است. همه ما سوی الله حول محور وجود امام زمان (عج) در گردش است. امام زمان قطب عالم امکان است و ائمه (ع) صاحبان امر هستند و همه چیز به دست آن هاست. ما شیعیان هم باید برای امام زمان خود قیام به حق کنیم؛ یعنی برای ظهور کاری کنیم.