«أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا یُفْتَنُونَ» «آیا مردم چنین پنداشتند که به صرف اینکه گفتند ما ایمان (به خدا) آوردهایم رهاشان کنند و هیچ امتحانشان نکنند؟» «وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۖ فَلَیَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِینَ صَدَقُوا وَلَیَعْلَمَنَّ الْکَاذِبِینَ» «و محققا ما اممی را که پیش از اینان بودند به امتحان و آزمایش آوردیم، و همانا خدا دروغگویان و راستگویان را کاملا میشناسد.» اگر به قرآن و به گفتار و زندگی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه معصومین علیهم السلام مراجعه و نگاه کنیم خواهیم دید که هم در زندگی امت اسلامی و خانواده های مسلمان موضوعی با عنوان فتنه وجود دارد. از روزی که انسان با همین خصوصیات در روی زمین زندگی می کند، در زندگی او فتنه وجود داشته و خواهد بود. چرا؟ چون عواملی که در زندگی یک ملت یا خانواده فتنه را ایجاد می کند از بین رفتنی نیستند. برخی فتنه ها را خداوند متعال برای آزمایش ما ایجاد کرده و با آن امتحان می کند و این امتحان از طرف خدای متعال همواره وجود دارد. خدا می فرماید ما مردمان را با فتنه امتحان می کنیم تا راست گویان از دروغ گویان معلوم و مشخص شوند و میزان ایمان آنها محک بخورد. عامل دیگر فتنه شیطان است. شیطان از آن روزی که در بهشت حضرت آدم علیه السلام را فریب داد تاکنون، تمام تلاشش این است که انسان را به فتنه مبتلا و گمراه کند. عامل دیگر فتنه تمایلات نفسانی خود ما و شماست. هر انسانی دارای تمایلاتی است که اگر آنها را کنترل نکند، آنها تبدیل به فتنه می شوند و برای انسان دردسرساز می شود. امیر مومنان علی علیه السلام در خطبه ۵۰ نهج البلاغه می فرماید «إِنَّمَا بَدْءُ وُقُوعِ الْفِتَنِ أَهْوَاءٌ تُتَّبَعُ» جز این نیست، که آغاز پیدایش فتنه ها پیروى از هواهاى نفسانى است. انسانی که معصوم نیست در برابر تمایلات نفسانی خودش شکست پذیر است و می تواند به فتنه مبتلا شود. در برخی آیات قرآن فرزندان و اموال انسان به عنوان فتنه معرفی شده است. فتنه همیشه با انسان هست. اگر فتنه را خدا ایجاد کرده لازم است که انسان از آن فتنه سرافراز بیرون بیاید. اگر فتنه را شیطان را ایجاد دهد آن را شکست دهد. اگر فتنه را تمایلات نفسانی موجب شده است بر تمایلات نفسانی خودش مسلط شود. قدرت فتنه شکنی و تسلط و کنترل آن را خداوند متعال به انسان عنایت کرده است. در سال ۸۸ ، و بعد از آن انتخابات فوق العاده و بزرگ، در جامعه ایران اسلامی یک فتنه ایجاد شد. یک عده ای در داخل به دو دلیل حرکت هایی را انجام دادند. یکی اینکه خود را از مردم جدا کرده، خود را بالاتر از مردم و مردم را هیچ می پنداشتند. و ثانیا به دشمنان این مردم دل بسته و امیدوار شدند.