مسأله ی امامت امیرالمونین علیه السّلام، هم در روز غدیر مطرح است و هم در روز مباهله. داستان مباهله، آغازش مبتنی بر بر هان بود و نهایتش، به دعایی اثربخش ختم شد. مسیحیان نجران گفتند: حضرت عیسی که پدر ندارد، فرزند خداست. رسول خدا صلّی الله علیه و آله برای اقامه ی برهان، به آفرینش حضرت آدم اشاره فرمود که بدون پدر و مادر پا به عرصه ی وجود نهاد. جایی که برهان عقلی موثّر واقع نشد، دعای اثربخش پاکان موثّر خواهد بود. دعا سلاح مومن است و هم خاصیت دفاعی و هم تهاجمی دارد. یعنی با دعا هم می توان از وقوع بلا پیشگیری کرد و هم شرّ دشمنان را خنثی نمود. از مهمترین نکات آیه ی مباهله، تعبیر کردن از امیرالمومنین علیه السّلام به عنوان "جان پیامبر" است. نقل شده شخصی از رسول خدا درباره ی اصحابش سوال کرد. آنحضرت درباره ی صحابه، مطالبی فرمود و از علی علیه السّلام هیچ نفرمود. آن شخص با تعجّب پرسید: مگر علی، جزء اصحاب شما نیست؟ پیامبر اکرم فرمود: تو از اصحابم سوال کردی. علی، جان من است!