یکی از سرمایه های بسیار مهم معنوی و فرهنگی که در اختیار ما دوستان اهلبیت علیهم السلام است، بعد از وحی الهی، آموزه های کلامی و عملی و رفتاری پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و اهلبیت آن حضرت است. که اگر ما بتوانیم این آموزه ها که در گفتار و سیره و عمل آنها است در زندگی فردی و اجتماعی خود مورد توجه و عمل قرار بدهیم سبک زندگی دینی در زندگی فردی و اجتماعی ما شکل می گیرد. از میان انبوه آموزه ها و نکات مختلف در سیره و زندگی امیرالمومنین علی علیه السلام، چند نکته کوتاه در حوزه رفتار و اخلاق اجتماعی آن حضرت بیان می شود. اولین اصل اصل حفظ کرامت انسان ها است. «وَلَقَدْ کَرَّمْنَا بَنِی آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّیِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَىٰ کَثِیرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِیلً و محققا ما فرزندان آدم را بسیار گرامی داشتیم و آنها را (بر مرکب) در برّ و بحر سوار کردیم و از هر غذای لذیذ و پاکیزه آنها را روزی دادیم و آنها را بر بسیاری از مخلوقات خود برتری و فضیلت کامل بخشیدیم.» انسان موجودی است دارای کرامت که کرامت او در همه مسائل باید مورد توجه قرار گیرد و حقیقتا آن کرامتی را که خدای متعال برای انسان قائل است را در مکتب اهلبیت علیهم السلام مشاهده می کنیم. امیرالمومنین در منشور و عهدنامه حکومتی اش به مالک اشتر که به عنوان سند حاکمیت هم در سازمان ملل به ثبت رسید می فرماید دل و قلبت را سرشار از محبت و مهر و لطف به دیگران کن چرا که مردم دو صنف هستند. یا برادر دینی تو هستند و اگر مسلمان نیست، انسان است و مثل تو مخلوقی است از مخلوقات خداوند. دومین اصل گذشت و مدارا با دیگران است.