فَدَک دهکدهای حاصلخیز در نزدیکی خیبر، در منطقه حجاز و به فاصله ۱۶۰ کیلومتری مدینه بود که یهودیان در آن زندگی میکردند. آنها، به دلیل موقعیت استراتژیک منطقه، قلعههای نظامی خود را در اطراف آن ساخته بودند. پس از آنکه پیامبر(ص) در جنگ خیبر، منطقه خیبر و قلعههای آن را فتح کرد، یهودیان ساکن در قلعهها و مزارع فدک نمایندگانی نزد پیامبر(ص) فرستادند و به تسلیم و مصالحه راضی شدند و قرار شد نیمی از زمینها را به پیامبر تحویل بدهند و هرگاه پیامبر(ص) خواست، آنان فدک را ترک کنند؛ بنابراین فدک بدون جنگ به دست پیامبر اسلام افتاد. دهکده فدک به دلیل عدم شرکت سربازان اسلام در فتح آن، به حکم قرآن، مختص پیامبر گردید و او درآمد این زمین را به مستمندان بنیهاشم میداد و پس از نزول آیه «وَآتِ ذَا الْقُرْبَیٰ حَقَّهُ؛ و حق خویشاوند را بده» به دختر خود فاطمه(س) بخشید. شهرت فدک به سبب اتفاقی (ماجرای فدک) است که پس از رحلت پیامبر(ص)، بین خلیفه اول و فاطمه(س) بر سر مالکیت این منطقه صورت گرفت. ابوبکر وقتی به خلافت رسید، فدک را به نفع خلافت مصادره کرد. این منطقه پس از خلفای نخستین، در زمان امویان و عباسیان نیز در دست خلفا بود. برخی از خلفا از جمله عمر بن عبدالعزیز و مأمون این منطقه را به فرزندان فاطمه برگرداندند؛ اما خلفای بعد آن را پس گرفتند. امروزه فدک در استان حائل کشور عربستان واقع شده است و به نام «وادی فاطمه» شناخته میشود و به نخلستانهای آن «بستان فاطمه» میگویند. همچنین مسجد و چاههایی در این منطقه وجود دارد که به «مسجد فاطمه» و «عیون فاطمه» مشهور است.