دعای مکارم الاخلاق بخشی از کتاب ارزشمند صحیفه ی سجادیه است و امام سجاد (ع) در قسمتی از ان اینطور می فرمایند، که خدایا بر محمد و آلش دورد فرست و تاج کفایت بر من بپوشان و در کارهایم موجباتی را فراهم کن که در آن موفق باشم. تاج به معنای کلاه یا پوشش برای سر است که از طلا و جواهرات گران قیمت تهیه می شود و پادشاهان آن را بر سر می گذارند. در نظر مردم تاج نماد قدرت و افتخار ظاهری است. امام سجاد (ع) فرموده که کفایت تاج است و ایشان آن را موجب افتخار و تعالی روح می دانند. کفایت نیز یه معنای بی نیازی است یعنی انسانِ باوجود از دیگران بی نیاز است و فقط سر بر آستان بندگی خداوند فرود می آورد. کفایت میل به مراد است البته بدون حمایت و کمک دیگران و لیاقت می تواند نوعی از کفایت باشد. در این دعا یکی از معانی بلند کفایت قابلیت انسان است .اسلام دین مواسات و برادری و برابری است و در این دین مردم باید به یکدیگر کمک کنند تا مسلمانان به اهداف خود دست یابند. در پرتو لیاقت خدمت به خلق راحت تر صورت می گیرد و این همان خواسته ی امام است. در نگاه دیگر شاید منظور امام از این کلمه تاج قناعت باشد تا آدمی افزون طلبی را رها کرده و از آن به دور باشد. گاهی کفایت به این معنا است که کمترین چیز برای انسان کافی است و خوب است که انسان به آن بسنده کند. امام در بخش دوم از خداوند موفقیت در امر ولایت را طلب می کنند : ۱. ولایت از طرف خدا در این بخش ولایت پدر بر فرزند مطرح می شود و این ولایت آن است که انسان بداند این فرزند در دنیا و آخرت از او است و در امر ولایتش مسئول خواهد بود. ۲. ولایت از طرف مردم این امر بیشتر به امور دنیوی اختصاص دارد مثل وکیل مجلس، نماینده، کدخدا و ... که در مرحله ی اول باشد وظیفه شناس باشد. رسول خدا (ص) می فرمایند : «مردم باید از میان خود لایق ترین و عادل ترین فرد را انتخاب کنند و اگر کار خود را بر عهده ی کسی گذارند که عاقل تر از او در میانشان هست، علی الدوام کارشان رو به سقوط و نابودی رفته تا فانی شوند و دوباره احیا شوند و برترین را بر گزینند.»