یکی از مهمترین وظایف ما نسبت به ائمه، یاری و نصرت رساندن به آنهاست. یکی از دلایل زیارت هم این است که ما اعلام کنیم که برای کمک به ائمه آماده هستیم. البته اهلبیت به یاری رساندن ما نیازی ندارند، اما این از لطف خدا بوده است که چنین فرصتی را به ما داده است. خیلی از اوقات ما از نصرت امام غافل می شویم. نصرت اولیای خدا، لازمه اش همیشه جان دادن نیست. در روایات داریم که در روز قیامت فردی که در دنیا از ولی خدا، دفاع کرده باشد نطقش در قیامت هم باز می شود و اجازه دفاع از خود را دارد. ذکر صلوات هم نوعی یاری و هواداری از اهلبیت است. مقوله کمک به امام یک مقوله مهم و جدی است. یاری نکردن امام، عامل نزول سریع بلایاست و قوم یا گروهی که امام را نصرت و یاری نکنند، ذلیل می شوند. کمک به ائمه مهم است و حتی کمک لسانی به اهلبیت هم خیلی مهم است. اشک علامت محبت به امام و عامل نصرت امام است. مفهوم نصرت امام نسبت به بسیاری از مفاهیم برجسته تر است. ما باید به عنوان شیعه نصرت امام را در برنامه روزانه خود قرار دهیم. کمک به امام بر نسل های آینده هم تاثیر گذار است. نصرت ولی فقیه هم همان کمک به امام است. نصرت امام آثار سیاسی چشمگیری هم دارد. امام با نصرت و کمک مردم است که حکومت می کند. نصرت ولی خدا، ثمره اش حاکمیت است.