ماه شعبان ماه استغفار و مناجات با خداوند است. در این ماه خواندن مناجات شعبانیه بسیار سفارش شده است و توبه در این ماه ارزش بالایی دارد. در این ماه پربرکت ولادت سه امام معصوم وجود دارد و این نشان از متبرک بودن این ماه است. امام باقر (ع) فرمودند که قسم می خورم که از زمانی که آدم ابوالبشر از زمین رفته است، روزی نبوده که امامی در میان مردم وجود نداشته باشد. منظور از امام در این حدیث علاوه بر امامان معصوم، پیامبران نیز هستند که به مقام امامت رسیده اند. این ائمه وظیفه ی هدایت انسان ها را بر عهده داشته اند. در کتاب اصول کافی از قول امام باقر (ع) آمده که هر کس خدا را عبادت کند اما امام و دین مشخصی نداشته باشد، او در گمراهی بوده و عبادات او بی فایده است. مَثَل دین داری این انسان ها مانند خاکستری است که باد شدید در لحظه ای کوتاه آن را از بین خواهد برد. امام سجاد (ع) به دلیل سجده ی زیاد در پیشگاه خداوند به این نام مُلقّب شدند. ایشان در واقعه ی کربلا بنا به مصلحت خداوند بیمار شدند تا دیگر ائمه از نسل ایشان باقی بمانند. زندگانی ایشان می تواند سرمشق مناسبی برای شیعیان باشد. ولایت امام نعمتی است که چون ما انسان ها قدردان آن نبوده ایم امروز و در این دوران از ما دریغ شده است. امام زمان (عج) غایب شدند تا همه ی ما به خود آییم و قدر امام را بدانیم. امام سجاد (ع) در زمان حیات خود برای هدایت افکار انسان ها راه دعا را برگزیدند و کتاب ارزشمند صحیفه ی سجادیه یکی از آثار ارزشمندی است که از ایشان به یادگار مانده است.