کتاب "پندهای حکیمانه در آثار علامه آیت الله حسن زاده آملی" نوشته "عباس عزیزی" توسط انتشارات صلاة به چاپ رسیده و شامل 403 موعظه کوتاه و خواندنی این استاد بزرگوار است. در مقدمه این کتاب آمده است: قرآن به انسان حیات حکیمانه می بخشد. قرآن کریم پند و موعظه برای انسان است . قرآن کریم پند آموز عالمیان است . نهج البلاغه کتاب پند و اندرز و موعظه است . سخنان و پندهای معصومین سعادت انسان را در دنیا و آخرت بیمه می کند. پندها، زداینده زنگار غفلت هستند. در حقیقت بیداران کسانی اند که پندپذیرند. امام حسن علیه السّلام می فرماید : خدا رحمت کند کسی را که نسبت به خویش یا برادر دینی با خانواده اش اندرزگو باشد. هر انسانی در وجود و نهادش باید واعظی درونی داشته باشد. پندها و مواعظ اگر از دلی پاک بر زبانی مطهّر جاری گردد اثر بخش است . پندها و مواعظ از قلم پاک است که سبب بیداری انسان می شوند. پند دهنده خود باید نخست عامل باشد تا بتواند بر دیگران نیز تأثیر گذارد. پند گرفتن، عبرت گرفتن است (یعنی از موعظه باید نتیجه گرفت و عمل کرد، نه این که صرفاً شنید یا دید.) موعظه، حیات دل هاست. موعظه، نصیحتی است شفا بخش . پند برای کسی که بدان عمل نماید شفاست . موعظه ی سودمند و پند مؤثّر آن است که شنونده را از عمل به زشتی ها و بدی ها باز دارد. پند، جلا دهنده ی قلوب است . پند، غفلت و بی خبری را از انسان زایل می کند. پند، وعظ و نصیحت ، بیداری را در پی دارد. بهترین پندها آن است که آدمی را از زشتی ها باز دارد. شنیدن پند تنها با گوش و با غفلت دل سودی ندارد، در پند و اندرز دل باید بیدار گردد تا سودمند افتد. آثار آیت الله علاّمه حسن زاده آملی گنجینه ای است که موجب بیداری انسان و ارتباط با خدا می گردد. استاد بزرگوار پندهایی حکیمانه ، عارفانه و عاشقانه در کتاب های گران قدر خود بیان نموده که هر یک نور و شفاست و باعث می شود که زنگار غفلت از وجود انسان پاک شود. امید که با خواندن این پندهای آموزنده و حکیمانه و عمل به آنها بتوانیم سعادت دنیا و آخرت خویش را بیمه نماییم.