یک کاربر باتجربه لینوکس که سال‌ها از راه‌اندازی بوت دوگانه (Dual-Boot) Ubuntu و ویندوز ۱۱ استفاده می‌کرد، پس از بروز مشکلات جدی در نصب مستقیم Ubuntu، به زیرسیستم ویندوز برای لینوکس (WSL) مهاجرت کرده است. به گفته او، این تغییر نه‌تنها فضای کمتری اشغال می‌کند، بلکه برای کارهای روزمره لینوکسی نیز عملکردی کاملاً قابل قبول دارد.
چرا بوت دوگانه Ubuntu کنار ویندوز ۱۱ کنار گذاشته شد؟
نویسنده می‌گوید در گذشته ویندوز ۱۱ و Ubuntu را روی یک درایو SSD و در پارتیشن‌های جداگانه نگه می‌داشت، اما آپدیت‌های ویندوز ۱۱ بیش از یک بار بوت‌لودر (Bootloader) اوبونتو را خراب کرده‌اند. هرچند او با استفاده از یک فلش USB زنده توانسته نصب Ubuntu را ترمیم کند، این تجربه برایش خوشایند نبوده است. همچنین با توجه به افزایش قیمت درایوهای SSD، خرید یک درایو دوم فقط برای Ubuntu منطقی به نظر نمی‌رسد.
WSL چگونه فضای کمتری اشغال می‌کند
به گفته این کاربر، کل راه‌اندازی WSL شامل موتور اجرایی و فایل‌های Ubuntu کمتر از ۱۵ گیگابایت از فضای میزبان ویندوز ۱۱ را اشغال می‌کند. WSL دیسک مجازی لینوکس را به‌صورت پویا گسترش می‌دهد، بنابراین نیازی نیست مانند دوران بوت دوگانه، پارتیشن‌ها را به‌طور مساوی بین Ubuntu و ویندوز ۱۱ تقسیم کرد.
شتاب‌دهی GPU و دسترسی متقابل به فایل‌ها
ماشین مجازی (Virtual Machine) نیز جایگزینی قابل توجه است، اما به منابع زیادی نیاز دارد و حتی در Hyper-V نیز امکان استفاده از توان پردازنده گرافیکی برای آزمایش‌های هوش مصنوعی وجود ندارد. در مقابل، WSL از شتاب‌دهی پردازنده گرافیکی (GPU Acceleration) پشتیبانی می‌کند و نویسنده می‌تواند از کارت RTX 3080 Ti برای پروژه‌های پایتون استفاده کند. او همچنین می‌تواند فایل‌های ذخیره‌شده در ویندوز ۱۱ را مستقیماً از محیط Ubuntu مبتنی بر WSL ویرایش کند.
اجرای برنامه‌های گرافیکی و یکپارچگی با VS Code
WSL فقط به ابزارهای خط فرمان (CLI) محدود نیست و برنامه‌های گرافیکی (GUI) لینوکس نیز در آن اجرا می‌شوند. نویسنده در محیط WSL به ابزارهای برنامه‌نویسی، سرویس‌های خودکارسازی و پروژه‌های سنگین پایتون مبتنی بر هوش مصنوعی دسترسی دارد. در روش بوت دوگانه، دسترسی به فایل‌های لینوکس از ویندوز ۱۱ نیازمند راهکارهای جانبی بود و کاربر باید برای اجرای آزمایش‌ها از یکی از سیستم‌عامل‌ها خارج می‌شد. اما در WSL میزبان ویندوز ۱۱ همچنان در دسترس است و او می‌تواند پروژه‌های WSL را در پس‌زمینه اجرا کند و هم‌زمان به بازیهای چندنفره در ویندوز ۱۱ بپردازد، در حالی که مدیر بسته (Package Manager) apt بسته‌های لازم را نصب می‌کند. یکپارچگی VS Code با WSL نیز جابه‌جایی میان میزبان و محیط توسعه Ubuntu را آسان‌تر کرده است.
تغییر توزیع‌ها و راه‌اندازی سریع
نویسنده همچنان از توزیع Ubuntu در WSL استفاده می‌کند، اما تغییر به توزیع‌های دیگر نیز آسان است. Debian، Kali Linux، openSUSE، Fedora، Arch و AlmaLinux به‌صورت رسمی در WSL در دسترس‌اند و پیکربندی آن‌ها با اجرای دستور wsl --install distro_name انجام می‌شود. جامعه لینوکس نیز نمونه‌های کاملی از NixOS و Gentoo را برای WSL ساخته است. برای مثال، NixOS در WSL همان ماهیت اعلانی (Declarative) را دارد و بازگرداندن تغییرات در آن به سادگی محیط مستقیم است. به گفته نویسنده، این توزیع‌ها تنها ۵ تا ۱۰ گیگابایت از فضای ویندوز ۱۱ را اشغال می‌کنند و راه‌اندازی WSL و یک توزیع، در کمتر از ۳۰ دقیقه امکان‌پذیر است.
جمع‌بندی: این تجربه نشان می‌دهد WSL برای کاربرانی که به دنبال اجرای وظایف روزمره لینوکس در کنار ویندوز ۱۱ هستند، می‌تواند جایگزینی سبک‌تر از بوت دوگانه و کم‌هزینه‌تر از ماشین مجازی باشد؛ به‌ویژه وقتی شتاب‌دهی GPU، دسترسی متقابل به فایل‌ها و اجرای برنامه‌های گرافیکی نیز اهمیت داشته باشد.