دستور جامع زبان فارسی نوشتهی استاد زندهیاد عبدالرحیم همایونفرخ کاشانی – هموند فرهنگستان نخست – است که چاپ سوم آن که هفت دفتر در یک دفتر است به کوشش فرزند وی زندهیاد دکتر رکنالدین همایونفرخ به چاپ رسیده و سالها یگانه سرچشمهی دستور زبان فارسی بوده است. همایونفرخ که در تیرماه ۱۳۳۸ خورشیدی درگذشت، بیش از ۴۰ سال از زندگی خود را برای نوشتن این دستور گذاشت. در این کتاب شاید برای نخستین بار کوشیده شده است که دستورهای زبان فارسی از خود زبان و به دیگر سخن با بررسی نوشتههای سخنوران برگزیده تا سدهی هشتم شناسایی و فراهم شود.