خطیب محترم ضمن بیان اهمیت و نقش بی بدیل امام در هدایت مردم، به تفاوت های امام با انسانهای معمولی اشاره می کند. سخنران یکی از تفاوت های مهم امام با مردم را در نوع شخصیت و تربیت ایشان مطرح می کند. ایشان به مقایسه شخصیت و تربیت انسانهای معمولی و امام می پردازد و اشاره می کند که شخصیت و تربیت انساهای معمولی تحت تأثیر یکی از سه عامل خانواده، معلم و اجتماع است. اما در مقابل، شخصیت و تربیت امام تحت تأثیر قابلیت و استعدادی است که خدا آن را می داند و مورد هدایت و تربیت خودش قرار می دهد؛ بنابراین خداوند مربی امام و پیغمبر است. دست حکمت و قدرت خداوند است که این پیغمبر و امام را تربیت کرده است. یکی دیگر از تفاوت های مهم امام و مردم عادی در نوع ممتاز شدن و برجسته شدن است. یک انسان معمولی حتی با داشتن یک یا دو صفت ممتاز از دیگران متمایز و برجسته می شود اما در مقابل، تمام زیبایی ها، علم، تقوا و رحمت به صورت کمال و تمام از طرف خداوند به امام عنایت شده است. سخنران تأکید می کند، آنچه که باعث شده مقام ولایت و امامت را از طرف خدا به شخص امام عطا کنند، ناشی از سه ویژگی عمده عصمت، علم نامتناهی و کرامات است. ایشان در پایان به روایتی از امام جواد که به درخواست عبدالعظیم الحسنی بود، اشاره می کنند که امام حدیثی از امیرالمومنین بیان کردند و فرمودند: انسان با مال، محبوب و عزیز دیگران نمی شود بلکه با اخلاق و منش نیکو به این هدف دست پیدا می کند. امام جواد حدیثی دیگر از امام علی (ع) بیان می کنند که به نقل از امام علی (ع) می فرمایند: بدترین زاد و توشه ای که انسان برای روز قیامت می برد کینه و عداوتی که نسبت به برادر دینی خود دارد.