بنا بر آیات و روایات، بد بینی و بد گمانی نسبت به دیگران، عبادات انسان را فاسد می کند. بد بینی زیاد از حد به مردم، انسان را نسبت به خداوند نیز بد بین و بدگمان می کند که این امر بسیار مخرب است. تصمیم گیری قبل از بررسی و در نظر گرفتن همه ی جوانب موجب سوءظن می شود و انسان را گمراه می کند. یکی از نمونه های بارز این امر، ماجرای سوءظن و حسادت برادران یوسف (ع) به او و پدرش بعقوب (ع) است . در مقابل، خوش گمانی روح انسان را به آرامش می رساند . اما انسان هایی که سوءظن دارند مدام در استرس و ناآرامی به سر می برند و ممکن است تمام زندگی شان تحت تأثیر این موضوع قرار گیرد. غیبت و بدگویی یکی از نتایج سوء ظن است. صاحبان تفکر پنج عامل برای بروز سوء ظن برشمرده اند: ۱. ظاهر بینی ۲.پرتوقعی ۳.حسادت ۴.معاشرت با انسان های بدسرشت ۵. خُبث باطن شک در برخی مواقع خوب و به جاست. در تصمیم گیری های بزرگ زندگی مثل ازدواج، معاملات بزرگ و مهم ، انتخاب دوست و اموری از این قبیل سوءظن لازم است تا نتیجه ی درست حاصل شود.