در عیون اخبارالرضا نقل از امام رضا علیه السلام است که در مورد یک پیامبری است که حضرت میفرمایند: «به یک پیغمبری وحی شد فردا که از درب منزل خارج شدی به اولین چیزی که رسیدی آن را بخور و به دومین چیزی که رسیدی آن را کتمان کن و به سومین چیزی که رسیدی او را بپذیر و چهارمین مطلبی که مشاهده کردی را مایوس و ناامید نکن و نسبت به پنجمین مسئله، به محض مواجهه شدن با آن فرار کن و آنجا را ترک کن. پیغمبر در مرحله اول یک صخره بزرگ و بلند را دید و متعجب شد چگونه آن را بخورم ولی باز به خودش نهیب زد که ما باید مطیع امر الهی باشیم چون خدا تکلیف مالایطاق نمی کند حتماً در توان ما بوده است که خدا برای ما تکلیف قرار داده است. شکی در امر الهی نیست. در مرحله دوم پیغمبر رسید به یک تشت پر از طلا و آنرا مخفی کرد و به ادامه مسیر پرداخت، در ادامه با پرنده ای روبرو شد که توسط باز شکاری در خطربود و پیغمبر او را پناه داد و در مرحله چهارم آن باز شکاری نزد پیامبر آمد و گفت غذای من را از من گرفتی، پیغمبر یک تکه از بدن خود را کند و به آن باز شکاری داد و مایوسش نکرد.در مرحله پنجم دید جسدی در جایی افتاده و بوی تعفنش همه جا را گرفته است و پیغمبر سریع آنجا را ترک کرد.» در امور باید به هر آنچه که خدا گفته است عمل کنیم. نه از امر خدا جلوتر برویم و نه از امرخدا عقب تر بمانیم و هر آنچه که خدا گفته است را باید عمل کنیم. هر کسی نسبت به آن امری که دارد مکلف است هر چه که بوی مخالفت با امر خدا از آن به مشام میرسد از آن اجتناب کنید. «سپس پیغمبر از خدا خواست تا حکمت این موارد را برای او بگویدو خداوند فرمود: مورد اولی که گفتم بخور خشم و غضب بود، مورد دوم عمل خیری که در خفا برای خدا انجام میگیرد، کار خیر خدا علنی میکند. سومین مورد نصیحت است که میفرماید بپذیرید. چهارمین مورد میفرماید اگر دست نیازمندی به سوی شما دراز شد دست او را رد نکنید. مورد پنجم هم منظور مجلس غیبت است که باید سریع از آنجا گریخت.